Dla prawidłowego wskazania pracodawcy decydujące jest przejęcie zakładu

Powyższą tezę można wysnuć z wyroku Sądu Najwyższego z 23 lipca 2009 r. (II PK 33/09, niepublikowany).

Andrzej B. świadczył pracę w pralni stanowiącej część samodzielnego publicznego zakładu opieki zdrowotnej (SP ZOZ). 14 grudnia 2004 r. została zawarta między przedsiębiorstwem Energetyk a SP ZOZ umowa, na podstawie której doszło do wydzierżawienia na rzecz przedsiębiorstwa budynku stanowiącego pralnię wraz z urządzeniami. Przedsiębiorstwo przejęło też załogę. Umowa dzierżawy była podstawą przejścia części zakładu pracy w rozumieniu art. 23¹ k.p. Pismem z 14 lutego 2008 r. przedsiębiorstwo odstąpiło od wspomnianej umowy. Po 1 marca 2008 r. działalność produkcyjna w pralni została zawieszona. Po tej dacie Andrzej B. nadal wykazywał gotowość do pracy, wobec czego wystąpił do sądu o zasądzenie wynagrodzenia.

Sąd rejonowy stwierdził, iż kwestią najważniejszą było rozstrzygnięcie, kto pozostawał pracodawcą Andrzeja B. Sąd ustalił, iż pomimo dokonanego odstąpienia od umowy pracodawcą jest nadal przedsiębiorstwo Energetyk. Wygaśnięcie umowy dzierżawy powoduje przejście zakładu pracy na wydzierżawiającego, gdy łączy się ze zwrotem przedmiotu dzierżawy i faktycznym przejęciem zakładu pracy przez nowy podmiot. W tym przypadku nie doszło do zwrotnego przejęcia budynku pralni przez SP ZOZ, wobec czego pracodawcą jest nadal przedsiębiorstwo. Sąd okręgowy podzielił stanowisko sądu rejonowego.

Sąd Najwyższy stwierdził, że zasadniczym problemem jest rozstrzygnięcie, czy w wyniku rozwiązania umowy dzierżawy doszło do zwrotnego przejęcia zakładu pracy przez wydzierżawiającego, zgodnie z art. 23¹ k.p. Zdaniem SN nie ulega wątpliwości, że w opisywanej sytuacji budynek pralni nie został przekazany wydzierżawiającemu, a więc nie doszło do przejścia zakładu.

Podsumowując, dla oceny, kto jest pracodawcą w stosunku do pracownika, decydujące jest faktyczne przejęcie zakładu pracy.

Maciej Kasperowicz

maciej.kasperowicz@infor.pl