Umowę za porozumieniem stron można rozwiązać także w czasie urlopu

Rozwiązanie umowy za porozumieniem stron stanowi zwykle najprostszy i bezkonfliktowy sposób rozwiązania umowy o pracę. W praktyce warto jednak zwrócić uwagę na konieczność uzyskania konsensusu także odnośnie do daty rozwiązania umowy.

Rozwiązanie umowy za porozumieniem wymaga zgodnego oświadczenia woli obu stron umowy, decydujących się na jej rozwiązanie w ustalonym terminie. Porozumienie to nie musi być sporządzone w formie pisemnej, choć dla celów dowodowych z pewnością zawsze lepiej będzie, gdy zostanie ono zawarte na piśmie. Wystąpienie z propozycją rozwiązania umowy o pracę za porozumieniem stron stanowi w istocie ofertę zgodnego rozwiązania stosunku pracy, do której stosuje się odpowiednio - na podstawie art. 300 k.p. - przepisy kodeksu cywilnego (art. 66 i następne). Tak też wskazywał Sąd Najwyższy w wyroku z 4 października 2000 r. (I PKN 58/00, OSNP 2002/9/211 ).

Aby doszło do rozwiązania umowy o pracę za porozumieniem stron, zawsze konieczne jest też osiągnięcie porozumienia między stronami co do daty rozwiązania umowy o pracę. Nie wystarczy natomiast wyznaczenie terminu rozwiązania umowy tylko przez jedną ze stron, gdy druga nie wyraża na nią zgody. Tak też wskazywał Sąd Najwyższy w uzasadnieniu wyroku z 14 listopada 2009 r. (I PK 94/09, M.P.Pr. 2010/2/58). Dlatego też, jeśli pracodawca nie uzyska zgody pracownika na rozwiązanie umowy o pracę za porozumieniem stron w określonym terminie, to wówczas, aby doszło do skutecznego rozwiązania umowy o pracę, musi ją wypowiedzieć lub rozwiązać bez wypowiedzenia.

Strony mają w istocie swobodę co do ustalenia daty rozwiązania umowy o pracę. Może być nią bowiem zarówno dzień zawarcia porozumienia, jak i inna data określona przez strony w treści porozumienia o rozwiązaniu umowy o pracę. Przy czym może to być również data odległa od chwili zawarcia porozumienia nawet o kilka miesięcy. Tak też wskazywał Sąd Najwyższy w wyroku z 4 listopada 2004 r. (I PK 653/03, OSNP 2005/14/204) wyjaśniając, że nie ma przeszkód prawnych do rozwiązania umowy o pracę w drodze porozumienia stron z ustaleniem daty ustania stosunku pracy, nawet znacznie późniejszej niż data zawarcia porozumienia. Istotne jest również, że przy rozwiązaniu umowy o pracę za porozumieniem stron nie ma właściwie żadnych ograniczeń dla swobody stron ani też przepisów wyłączających możliwość zawarcia porozumienia w określonych okresach ochronnych. Zwracał na to uwagę także i Sąd Najwyższy w wyroku z 12 listopada 2003 r. (I PK 593/02, M.P.Pr. - wkł. 2004/6/1) stwierdzając, że pracownik i pracodawca mogą rozwiązać stosunek pracy na mocy porozumienia stron w każdym uzgodnionym przez siebie terminie, także w czasie urlopu wypoczynkowego pracownika.

Porozumienie stron jako sposób rozwiązania umowy jest bowiem niezależne od wszelkich zakazów i ograniczeń dotyczących wypowiedzenia stosunku pracy przez pracodawcę. Jeśli strony nie określiły wprost w treści porozumienia terminu rozwiązania umowy, przyjmuje się, że rozwiązanie następuje w dacie zawarcia porozumienia.

Rozwiązanie za porozumieniem stron może być uzależnione od zaistnienia przewidzianego przez strony warunku. Strony mogą więc umówić się co do rozwiązania umowy o pracę za porozumieniem stron, ale wystąpienie tego skutku uzależnić od zaistnienia zdarzenia przyszłego i niepewnego. W razie zastrzeżenia warunku umowa o pracę w dalszym ciągu będzie wiązać strony, a skutek rozwiązujący nastąpi w momencie ziszczenia się ustalonego warunku. Tak też wskazywał Sąd Najwyższy w uzasadnieniu wyroku z 20 czerwca 2001 r. (I PKN 474/00, OSNP 2003/8/203) podnosząc, że nie jest wykluczone rozwiązanie umowy o pracę za porozumieniem stron pod warunkiem zawieszającym.

@RY1@i02/2011/213/i02.2011.213.21700020d.802.jpg@RY2@

Ryszard Sadlik, sędzia Sądu Okręgowego w Kielcach

Ryszard Sadlik

sędzia Sądu Okręgowego w Kielcach