Komentarz

Przepisy dotyczące wynagrodzeń i innych świadczeń ze stosunku pracy są trudne do odczytania nie tylko dla laika, lecz także dla osób stosujących je na co dzień, np. specjalistów ds. płac, księgowych. Niejednokrotnie sprawiają problem w ich praktycznym wdrożeniu w życie. Powodów tego stanu rzeczy jest wiele. Przede wszystkim mierna jakość regulacji tak newralgicznej materii, jaką są wynagrodzenia pracownicze. Umiejscowione w biblii prawa pracy - kodeksie pracy, normy pozostawiają wiele do życzenia, głównie dlatego, że nie rozstrzygają zasadniczych wątpliwości albo też pomijają milczeniem drażliwe tematy. Dla przykładu tak jest z podstawą wymiaru dokonywania obowiązkowych potrąceń z wynagrodzenia za pracę. Do końca nie wiadomo, czy pomniejszamy ją o pełną składkę zdrowotną w wysokości 9 proc. podstawy wymiaru, czy też tylko o jej część odliczaną z zaliczki na podatek dochodowy na poziomie 7,75 proc. podstawy wymiaru. Na podstawie kodeksu pracy nie da się również jednoznacznie stwierdzić, jak dokładnie ustalać kwotę wolną od obowiązkowych potrąceń z wynagrodzenia za pracę dla osób w pierwszym roku oraz dla pracowników niepełnoetatowych.