Dodatkowe odprawy za dobrowolne odejście z pracy

@RY1@i02/2013/014/i02.2013.014.18300080a.802.jpg@RY2@

Katarzyna dulewicz, radca prawny i partner CMS Cameron McKenna

Zasady takich odejść nie są uregulowane w przepisach. Wypracowała je praktyka rynkowa. Program dobrowolnych odejść polega na tym, że pracownik sam decyduje się na rozwiązanie umowy o pracę za porozumieniem stron. Odmiennie niż przy zwolnieniach grupowych inicjatywa rozwiązania stosunku pracy jest po stronie zatrudnionego. Zwykle musi on złożyć w dziale kadr pisemną deklarację przystąpienia do programu, a następnie pracodawca rozwiązuje z nim umowę. Programy obowiązują zwykle od kilku tygodni do nawet kilku miesięcy.

Pracownicy są zachęcani do udziału w takich programach dodatkowymi odprawami. Ich wysokość jest ustalana przez pracodawcę i może być taka sama dla wszystkich pracowników albo zróżnicowana. Pracodawca musi jednak przestrzegać zasad równego traktowania w zatrudnieniu. Może podzielić pracowników na grupy i przyznać im odprawę w innej wysokości, ale kierując się np. stażem pracy. Inne obiektywne kryteria, zwykle biznesowe, też są zgodne z prawem, ale nie istnieje - choćby przykładowa - ich lista w przepisach. Ważne, że samodzielnym kryterium do ustalenia innej wysokości odprawy nie powinno być wynagrodzenie. Np. kto więcej zarabia, otrzyma mniejszą odprawę i na odwrót. Może być to dodatkowy wskaźnik wysokości świadczenia, ale nie jedyny.

W programach pracodawcy zwykle wypłacają jeszcze odprawę ustawową, taką, jaką pracownik otrzymałby, gdyby był objęty zwolnieniami grupowymi. Przystępując do programu, pracownik otrzyma więc odprawę ustawową, dodatkową (dobrowolną), wynagrodzenie za okres wypowiedzenia, a często także ekwiwalent za urlop. Czasem ma też możliwość wzięcia udziału w programie outplacementowym, czyli przeszkolenia, jak zdobyć nową pracę.

not. LG