Przy stażach jedna wątpliwość rodzi nastepną

@RY1@i02/2014/171/i02.2014.171.217000300.803.jpg@RY2@

Izabela Zawacka radca prawny w Kancelarii Wojewódka i Wspólnicy

Spory pomiędzy bezrobotnym stażystą a organizatorem stażu powinny być rozstrzygane przez sądy cywilne.

Zgodnie z art. 476 par. 1 ustawy z 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (t.j. Dz.U. z 2014 r. poz. 101 ze zm.) przez sprawy z zakresu prawa pracy rozumie się sprawy: o roszczenia ze stosunku pracy lub z nim związane; o ustalenie istnienia stosunku pracy, jeżeli łączący strony stosunek prawny, wbrew zawartej między nimi umowie, ma cechy stosunku pracy; o roszczenia z innych stosunków prawnych, do których z mocy odrębnych przepisów stosuje się przepisy prawa pracy; o odszkodowania dochodzone od zakładu pracy na podstawie przepisów o świadczeniach z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych. Ani w ustawie z 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (t.j. Dz.U. z 2013 r. poz. 674 ze zm.), ani w rozporządzeniu nie ma przepisów, które wprost określałby, że sprawy takie miałyby być traktowane jako sprawy z zakresu prawa pracy.

W par. 8 rozporządzenia mowa jest jedynie o tym, że bezrobotnemu odbywającemu staż przysługuje prawo do równego traktowania na zasadach przewidzianych w rozdziale IIa w dziale pierwszym kodeksu pracy. Odesłanie to dotyczy tylko jednego, wąskiego zakresu problematyki związanej z warunkami odbywania stażu, tj. zasady równego traktowania. Brak jest analogicznych zasad dotyczących np. rozliczania czasu pracy czy wyrządzenia przez stażystę szkody w mieniu organizatora szkolenia. To sprawia, że niezasadny byłby dualizm w zakresie ustalania właściwej procedury przez sądem, tj. że w pewnych przypadkach miałyby to być procedura przed sądem cywilnym, a w innych - przed sądem pracy.

@RY1@i02/2014/171/i02.2014.171.217000300.804.jpg@RY2@

Karolina Schiffter adwokat z Kancelarii Raczkowski i Wspólnicy

Zgodnie z par. 8 rozporządzenia bezrobotnemu stażyście przysługuje prawo do równego traktowania na zasadach przewidzianych w rozdziale IIa w dziale pierwszym kodeksu pracy, a więc także w odniesieniu do wynagrodzenia. Czy stażystów należy zatem traktować na równi z pracownikami?

Artykuł 183c par. 1 k.p. gwarantuje pracownikom prawo do "jednakowego wynagrodzenia za jednakową pracę lub za pracę o jednakowej wartości". Zarówno w przypadku pracowników, jak i stażystów przy ocenie, czy powyższa zasada jest zachowana, należy zatem przyglądać się pracy wykonywanej przez daną osobę, a nie podstawie prawnej jej wykonywania.

Ustawa o promocji zatrudnienia definiuje staż jako ,,nabywanie przez bezrobotnego umiejętności praktycznych do wykonywania pracy (...)". Z reguły zatem praca stażysty nie będzie rownoważna pracy pracownika, który w założeniu już opanował wymagane umiejętności. Porównując wartość pracy stażysty i pracownika, należy posiłkować się zaś kryteriami wskazanymi w art. 183c par. 3 k.p. - a więc badać, czy porównywane prace wymagają porównywalnych kwalifikacji zawodowych, a także porównywalnej odpowiedzialności i wysiłku. Jak się wydaje, w konkretnej sytuacji praca wykonywana np. przez zatrudnionego na podstawie umowy o pracę na okres próbny oraz praca wykonywana przez stażystę mogą być uznane za mające jednakową wartość.

Do rozstrzygania sporów powstałych na tle staży właściwe są sądy cywilne. Umowa o staż stanowi bowiem rodzaj umowy cywilnoprawnej (jak stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 17 stycznia 2014 r., sygn. akt I OSK 135/13, LEX nr 1480125).

Izabela Zawacka

radca prawny w Kancelarii Wojewódka i Wspólnicy

Karolina Schiffter

 adwokat z Kancelarii Raczkowski i Wspólnicy