Jest problem z ustaleniem odpisów na ZFŚS

Od 2012 r. jest problem związany z prawidłowym ustaleniem wysokości odpisu na zakładowy fundusz świadczeń socjalnych. W praktyce oblicza się go na podstawie przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w drugim półroczu 2010 r. ogłoszonego przez prezesa Głównego Urzędu Statystycznego.

Takie obliczanie budzi jednak poważne wątpliwości, ponieważ jest niezgodne z definicją tego odpisu. Ustawa z 4 marca 1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych (t.j. Dz.U. z 2015 r. poz. 111) w art. 2 pkt 2 ustaliła definicję corocznego odpisu podstawowego jako równowartość dokonanych odpisów na rachunek bankowy funduszu w wysokości określonej w art. 5, na zasadach określonych w art. 6 ust. 2 (konieczność przekazywania w maju i wrześniu kwoty obliczonej zgodnie z art. 5). Natomiast od 2012 r. w akcie tym pojawiały się sukcesywnie art. 5a-5d, i w odniesieniu do kolejnych lat zamrożono wysokość odpisu poprzez odesłanie do przeciętnego wynagrodzenia z II półrocza 2010 r.

Analizując definicję odpisu, mamy jedynie odesłanie do art. 5 ww. aktu, przy czym w tym przepisie nie ma odesłań ("...z zastrzeżeniem ...") do innych przepisów tej ustawy. Czy zatem art. 5a-5d mogą być stosowane? Moim zdaniem nie. Wykraczają bowiem poza zakres definicji corocznego odpisu.

Uważam, że nie jest właściwe interpretowanie tych przepisów, zaczynając od art. 5a-5d ww. ustawy, które odsyłają do art. 5 ust. 2 (o wysokości przeciętnego wynagrodzenia mającego znaczenie dla prawidłowego obliczenia wysokości odpisu), ponieważ każdy akt prawny należy czytać od początku, a nie od końca. Ponadto przepis z rozdziału 2 "Tworzenie Funduszu" nie ma mocy zmieniania definicji ustawowej. Co istotne, taka konstrukcja ustawy jest niezgodna z zasadami techniki prawodawczej.

@RY1@i02/2015/123/i02.2015.123.00800030b.802.jpg@RY2@

Piotr Wieczorek

specjalista ds. rachunkowości i audytor systemów ISO