W pracowniczych planach kapitałowych będzie galimatias z terminami

W zasadzie dziś pewne jest jedno: najpierw trzeba zawrzeć umowę o zarządzanie planem, a następnie o prowadzenie PPK. Problem jednak w tym, że ustawa zakłada na to dwa tryby. Jeden dla firm, które zostaną objęte ustawą, odpowiednio: 1 lipca 2019 r., 1 stycznia 2020 r., 1 lipca 2020 r. i 1 stycznia 2021 r., bo wtedy spełnią warunki dotyczące stanu zatrudnienia (np. 1 lipca 2019 r. będą zatrudniać 250 osób lub więcej). A drugi dla tych, którzy warunki co do liczby zatrudnionych spełnią później (np. zwiększą zatrudnienie tak, że przekroczy ono 250 osób już po 1 lipca 2019 r., a przed 1 stycznia 2020 r.). Kłopot polega też na tym, że termin zawarcia umowy o zarządzanie PPK jest uzależniony od terminu umowy o prowadzenie PPK. Najpierw więc trzeba ustalić ten drugi, choć chronologicznie to umowa o zarządzanie będzie pierwsza. I wreszcie, w dwóch wymienionych wcześniej trybach występują pozornie podobne terminy trzymiesięczne, ale każdy z nich liczymy inaczej.

Konia z rzędem temu, kto czytając po raz pierwszy ustawę o pracowniczych planach kapitałowych, od razu połapie się, w jakiej dacie powinien założyć u siebie nowy system oszczędzania na emeryturę. A na pomyłki nie ma tu miejsca, bo za uchybienia przewidziane są dotkliwe kary. W razie niezawarcia umowy o zarządzanie PPK w ustawowym terminie firma może zapłacić grzywnę w wysokości do 1,5 proc. jej funduszu wynagrodzeń w roku obrotowym poprzedzającym popełnienie naruszenia. Kara grzywny – od tysiąca do miliona złotych – będzie też za nie zawarcie w terminie umowy o prowadzenie PPK. Zagrożenie taką samą karą będzie również wtedy, gdy pracodawcy mimo założenia PPK nie uiszczą stosownych wpłat albo nie zgłoszą wymaganych danych.©℗ C3