Unia Europejska ma opóźnienia we wprowadzaniu energii odnawialnej

Trudne do spełnienia może okazać się również ograniczenie zużycia energii, które nie należy do obowiązkowych założeń w europejskim ustawodawstwie - wynika z najnowszego raportu o rynku energetycznym przygotowanym przez firmę Capgemini.

Mimo zastoju gospodarczego i krajowego ustawodawstwa Unia Europejska jest bliska zrealizowania planu redukcji emisji gazów cieplarnianych ustalonego w protokole z Kioto, chociaż niektóre kraje członkowskie wciąż mają przed sobą długą drogę do spełnienia swoich poszczególnych celów. W ubiegłym roku całkowita emisja CO₂ w Europie spadła o 7 proc.

W 2009 roku wytwarzanie energii z odnawialnych źródeł (OZE) nadal rosło (choć wolniej niż w roku poprzednim), do czego przyczynił się głównie wzrost wytwarzania energii wiatrowej i energii słonecznej - odpowiednio o 15 proc. i 53 proc. Jednak obecnie tempo zmiany nie jest dostatecznie szybkie, by do 2020 roku osiągnąć zakładany przez UE poziom 20 proc. energii pozyskiwanej z alternatywnych źródeł w koszyku energetycznym. Komisja zakłada, że z 1200 terawatogodzin wzrostu energii ze źródeł odnawialnych koniecznych do osiągnięcia planu 500 TWh pochodzić będzie z elektrowni wiatrowych. To powód do niepokoju, ponieważ najkorzystniejsze miejsca do stawiania turbin wiatrowych na lądzie zostały już zajęte, w związku z czym konieczne będzie budowanie kosztownych i skomplikowanych przybrzeżnych farm wiatrowych.

Choć w okresie objętym raportem (rok 2009 i zima 2009/2010) ogólne bezpieczeństwo dostaw energii elektrycznej i gazu wzrosło, w mroźne zimowe dni nie uniknięto napiętych sytuacji w obszarze energii elektrycznej.

Kraje takie jak Francja niemalże osiągnęły swoje progi importu energii elektrycznej, zmuszone więc były do wysyłania wiadomości do niektórych obywateli z prośbą o zmniejszenie zużycia w godzinach szczytu.

W celu podniesienia bezpieczeństwa dostaw w tych trudnych okresach konieczne jest większe wytwarzanie mocy szczytowej (w 2009 r. dodano 13,8 GW z nowych elektrowni gazowych), zwiększenie liczby transgranicznych połączeń międzysieciowych (w 2009 r. odnotowano bardzo niewielki postęp) oraz intensywne programy reagowania na zapotrzebowanie umożliwione przez takie urządzenia, jak systemy inteligentnego opomiarowania.

Nowe trendy związane z bardziej przyjaznym dla środowiska koszykiem energetycznym i aktywniejsze zachowania klientów zmieniają projekt oraz sposób zarządzania sieciami elektroenergetycznymi.

Inteligentne sieci elektroenergetyczne będą miały nowe wyposażenie, większą liczbę czujników i będą zarządzane cyfrowo przy użyciu standardowych protokołów komunikacyjnych. Jednak powszechne wdrożenie inteligentnych sieci wymagać będzie dodatkowych zabiegów regulatorów i finansowania ze środków publicznych.

Coraz częstsze stosowanie inteligentnego opomiarowania oraz rozwiązań z zakresu inteligentnych sieci elektroenergetycznych pomoże zoptymalizować wytwarzanie energii i popyt klientów oraz zabezpieczy dostawy energii elektrycznej do gospodarstw domowych, budynków i zakładów przemysłowych w całej Europie.

Andrzej Stawicki