Dostęp do informacji poprawia bezpieczeństwo obrotu gospodarczego

Zasady funkcjonowania biur informacji gospodarczej reguluje ustawa o udostępnianiu informacji gospodarczych. Aktualnie na rynku działają trzy biura: InfoMonitor, Krajowy Rejestr Długów i Europejski Rejestr Informacji Finansowych.

InfoMonitor Biuro Informacji Gospodarczej (BIG) przyjmuje, przechowuje i udostępnia informacje gospodarcze tj. informacje o zadłużeniu konsumentów i przedsiębiorców.

InfoMonitor współpracuje z Biurem Informacji Kredytowej (BIK). Posiada dostęp do informacji zgromadzonych w BIK-u, które spełniają wymogi wspomnianej ustawy. Są to informacje o zobowiązaniach konsumentów i przedsiębiorców, których termin płatności minęło 60 dni, a kwota w przypadku konsumenta wynosi minimum 200 zł i przypadku przedsiębiorcy min. 500 zł. Informacje udostępniane są na podstawie upoważnienia od przedsiębiorcy, o którego chcemy zapytać.

Obecnie InfoMonitor prowadzi własną bazę pod nazwą Centralnej Ewidencja Dłużników i dodatkowo, jako jedyny BIG w Polsce, posiada dostęp do informacji gospodarczych zgromadzonych w Biurze Informacji Kredytowej (BIK) i Systemie BANKOWY REJESTR Związku Banków Polskich. Łącznie jest to ponad 3 miliony informacji. Dzięki temu przedsiębiorcy, którzy nawiążą współpracę z InfoMonitorem mogą korzystać z informacji, które stanowią 97 proc. całego rynku informacji gospodarczych w Polsce.

W 2008 r. InfoMonitor udostępnił ponad 4,5 mln raportów, a w ciągu trzech pierwszych miesięcy 2009 r. już ponad 1,2 mln. raportów.

Dostęp do Centralnej Ewidencji Dłużników InfoMonitora mają wszystkie banki w Polsce, które korzystają z Biura Informacji Kredytowej (96% sektora bankowego).

Jak już wspomnieliśmy, na rynku działają jeszcze dwa inne BIG-i: Krajowy Rejestr Długów Biuro Informacji Gospodarczej SA, a także Europejski Rejestr Informacji Finansowej Biuro Informacji Gospodarczej SA (ERIF).

31 marca w bazie danych KRD znajdowały się informacje o 705 623 dłużnikach z czego 365 513 to przedsiębiorcy. Pod pojęciem przedsiębiorcy rozumiemy także osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą.

Przez pierwsze 3 miesiące roku KRD udostępnił 981 785 raportów, dla porównania w całym roku 2008 było ich 2 392 577.

Natomiast w systemie ERIF znajduje się obecnie niemal 300 tys. rekordów, a wartość spraw dłużników przekracza 600 mln zł. Dane te zostały przekazane głównie przez banki i instytucje finansowe, które stanowiły 87 proc. dostarczycieli danych w 2008 roku, 11 proc. informacji pochodziło od operatorów telekomunikacyjnych, a 2 proc. od wierzycieli reprezentujących różne sektory gospodarki.

Większość informacji przekazanych o dłużnikach dotyczy konsumentów, ilościowo przedsiębiorcy stanowią około 10 proc. wolumenu bazy, natomiast pod względem wartości spraw sytuacja znacząco się zmienia, gdyż zobowiązania przedsiębiorstw to już około 30 proc.

W ubiegłym roku ERIF BIG S.A. udostępnił ponad 115 tys. raportów. W bieżącym roku liczba ta będzie z pewnością wyższa, gdyż tylko w pierwszym kwartale udostępniliśmy ich kilkadziesiąt tysięcy.

Warto wspomnieć o podziale bazy ze względu na wielkość wpisanego zadłużenia. Ponad połowa informacji wpisanych do systemu ERIF dotyczy zobowiązań do 1000 zł, około 25 proc. to długi od 1 do 2 tys. zł, a zobowiązania powyżej 10 tys. zł stanowią zaledwie niecałe 2 proc. ogółu.

Nadzór nad biurami informacji gospodarczej sprawuje minister gospodarki. Takie uprawnienia daje szefowi tego resortu wspomniana ustawa o udostępnianiu informacji gospodarczych. Minister m.in. kontroluje czy biura informacji gospodarczej wykonują działalność zgodności z ustawą i regulaminem danego biura. Rozpatruje również skargi na działalność biur.

W opinii ministerstwa, przedsiębiorcy zaakceptowali biura informacji gospodarczej jako nową instytucję pomagającą odzyskać wierzytelności. W przeprowadzanych przez ministerstwo badaniach ankietowych ponad połowa respondentów przyznała, że korzysta z usług biura, a jedna piąta zadeklarowała taki zamiar. W opiniach dotyczących funkcjonowania ustawy suma ocen pozytywnych niemal dwukrotnie przewyższyła sumę ocen negatywnych, co wskazuje na stosunkowo przychylne nastawienie przedsiębiorców do przyjętych rozwiązań systemowych.