2006 - Spółki Michała Sołowowa na razie wstrzymały inwestycje

Barlinek i Cersanit mają fabryki na wschód od naszych granic. Decydujący czynnik zachęcający do tych inwestycji to dostęp do tanich surowców i olbrzymiego rynku zbytu.

Nie jest przypadkiem, że firmy kontrolowane przez Michała Sołowowa zainwestowały na Wschodzie. Według ekspertów jest to przemyślana strategia zwiększenia mocy produkcyjnych na rynkach, które mają największy potencjał wzrostowy.

W 2006 roku Cersanit rozpoczął budowę na Ukrainie fabryki ceramiki sanitarnej o rocznej mocy produkcyjnej wynoszącej 2 mln szt. oraz fabryki płytek ceramicznych mogącej wytworzyć 12 mln mkw. Do tej pory nakłady związane z tą inwestycją wyniosły ok. 140 mln euro.

- To bardzo dobry kierunek. Daje dostęp do tańszej siły roboczej, tańszych surowców i do dużego, chłonnego rynku. Niestety, nie można tam funkcjonować bez płacenia łapówek - mówi Zbigniew Bachman, prezes Fundacji Wszechnicy Budowlanej.

Podobnie jest w Rosji, gdzie także inwestuje Cersanit. Na tym rynku firma nie buduje jednak fabryki od podstaw, ale kupiła lokalnych producentów. W sumie za 100 proc. udziałów w 5 rosyjskich przedsiębiorstwach produkujących płytki ceramiczne Cersanit zapłacił 43,5 mln euro. Dzięki temu łącznie roczne moce produkcyjne w Rosji wynoszą obecnie ok. 8 mln mkw. Z powodu kryzysu odłożono plany ich zwiększenia o ponad 50 proc. (wymagałoby to inwestycji w wysokości 30 mln euro).

Firma zainwestowała też w Rumunii, kupując udziały w firmie Romanceram. Dzisiaj Cersanit ma już prawie 100 proc. akcji tej firmy, a zainwestował w nią łącznie 13 mln euro. Moce produkcyjne fabryki to tylko 1 mln sztuk ceramiki sanitarnej, więc planowano szybko je zwiększyć. Dlatego w 2008 roku za 35 mln zł Cersanit kupił w okolicach Bacau działkę pod przyszłą fabrykę wyrobów wyposażenia łazienek. W tym wypadku również kryzys spowodował, że planowana na ok. 50 mln euro inwestycja została odłożona na później.

Swoje plany inwestycyjne za granicą musiał też ograniczyć Berlinek, kolejna spółka z grupy Michała Sołowowa. W 2008 roku tuż przed wybuchem kryzysu spółka ogłosiła, że w miejscowości Czerepowce w Rosji zamierza wybudować fabrykę sklejki i deski wielowarstwowej. Koszt tej inwestycji szacowany był na ok. 400 mln zł. Byłaby to chyba największa polska inwestycja w Rosji. Jednak w związku z kryzysem budowa została wstrzymana.

- Aby powrócić do tych planów, musimy być pewni, że poprawa koniunktury jest trwała. Obecnie takiej pewności nie mamy. Do wszelkich nowych inwestycji podchodzimy nadal ostrożnie - mówi Paweł Wrona, prezes zarządu Barlinka.

Wcześniej zrealizowano jednak kilka dużych projektów za granicą. Największy z nich to budowa zakładu produkującego deskę barlinecką w Winnicy na Ukrainie. Oddano ją do użytku w październiku 2007 roku za ok. 50 mln euro. Barlinek stał się liderem w branży podłóg drewnianych na Ukrainie, a dzięki unii celnej wyroby z tej fabryki bez żadnych przeszkód trafiają też na rynek rosyjski.

Tuż przed wybuchem kryzysu Barlinek przejął w styczniu 2008 r. Dianę Forest, producenta warstwowych podłóg drewnianych w Rumunii. - Wydaliśmy na ten cel ponad 20 mln euro, ale już w tym roku wynik zakładu w Rumunii powinien być dodatni - mówi prezes Barlinka.

Eksperci podkreślają, że funkcjonowanie na Wschodzie nie jest proste, ale firmy, które przetrwały kryzys i mają tam trwałe przyczółki w postaci swoich przedsiębiorstw, powinny na tym skorzystać. Gdy kryzys ostatecznie się skończy, mają one szanse na bardzo duży wzrost produkcji i sprzedaży swoich wyrobów.

● Cersanit Ukraina: Nowograd Wołyński fabryka ceramiki sanitarnej - 140 mln euro Rosja: Avtis, Zolotoy Iris, Tiles Trading, producenci płytek ceramicznych - 43,5 mln euro Lira Trade, Frianovo Ceramic Factory Rumunia: Romanceram (Cersanit Romania) producent ceramiki sanitarnej - 13 mln euro

● Barlinek Ukraina: Winnica fabryka deski barlineckiej - 50 mln euro Rumunia: Diana Forest producent podłóg drewnianych - 20 mln euro

@RY1@i02/2010/175/i02.2010.175.050.015a.001.jpg@RY2@

Roman Grzyb