Nowe oblicze miasta

W Polsce w latach 90. dom z ogródkiem na obrzeżach miasta uchodził za synonim luksusu, zaczerpnięty z wizji Ernesta Burgessa, który starał się sprowadzić rolę centrum do ośrodka biznesowego otoczonego strefami przemysłowymi. Taki model prowadził do segregacji ekonomicznej, a skupione w śródmieściu zakłady przemysłowe zatruwały środowisko. Na szczęście w Europie ruch mieszczański w XX wieku obronił się przed budową wielopasmowych autostrad czy zakładów przemysłowych w ścisłym centrum. Już wtedy zdawano sobie sprawę, że centrum miasta powinno służyć jego wszystkim mieszkańcom.