Ubezpieczenie na życie lub na dożycie

Celem klasycznego ubezpieczenia na dożycie jest praktycznie życie osoby ubezpieczonej (bez uwzględniania interesów innych członków rodziny). Troska o najbliższych jest głównym motywem przy planowaniu drugiego celu: ubezpieczenia na życie. Tego rodzaju polisy w czystej postaci przypominają nieco polisę autocasco. Zapłacone składki, niezależnie od ich sumy, nie dają żadnej korzyści poza jednym jedynym przypadkiem: koniecznością wypłaty odszkodowania, w sytuacji gdy dojdzie do nieszczęśliwego zdarzenia, np. kradzieży samochodu, a w przypadku ubezpieczenia na życie - śmierci ubezpieczonego.

W najbardziej podstawowym wariancie ubezpieczenia na życie sam ubezpieczony nie odnosi więc żadnych korzyści. Bowiem dopiero gdy umrze, wypłacana jest kwota ubezpieczenia. Otrzymują ją osoby uposażone, czyli osoby wskazane w polisie jako te, które mają otrzymać odszkodowanie. Może to być zresztą jedna osoba lub kilka. W tym drugim przypadku ubezpieczając się, wskazujemy nie tylko na osoby uposażone, ale ustalamy, w jakiej części otrzymają one odszkodowanie.

Opcją w niektórych ubezpieczeniach na życie może być również ubezpieczenie od nieszczęśliwych wypadków. Wówczas beneficjentem takiej polisy może być także sam ubezpieczony, jeśli np. wskutek nieszczęśliwego wypadku stanie się inwalidą niezdolnym do dalszej pracy. W takim przypadku otrzymuje on całą kwotę ubezpieczenia.

Natomiast gdy wskutek nieszczęśliwego wypadku nastąpi śmierć ubezpieczonego, w przypadku takich polis następuje wypłata odszkodowania uposażonym, ale zazwyczaj kwota polisy jest odpowiednio podwyższona w stosunku do jej wartości, w przypadku gdy śmierć następuje wskutek nieszczęśliwego wypadku.