Lepsza współpraca Niemiec z EBC

Nieoczekiwane odejście Axela Webera ze stanowiska szefa Bundesbanku, co skutkuje także jego rezygnacją z ubiegania się o posadę szefa Europejskiego Banku Centralnego (może nim zostać urzędujący prezes banku centralnego państwa strefy euro - red.), otwiera przed Berlinem nowe możliwości. Zamiast forsowania kontrowersyjnej postaci na stanowisko prezesa EBC rząd Merkel będzie mógł po prostu zabiegać o wybór człowieka, który będzie dbał o interesy największej unijnej gospodarki. Na szczęście interesy te są zgodne z priorytetami reszty strefy euro.

Niektórzy Niemcy uznają odejście Webera za katastrofę, bo w ich opinii świadczy ono o tym, jak bardzo Berlin różni się w swoich poglądach od partnerów. Warto jednak podkreślić, jak dobrze EBC służy niemieckim interesom. Rentowność 10-letnich Bundów wynosiła średnio od czasu powstania euro 4,1 proc., wobec 7,2 proc. w okresie między 1977 a 1998 rokiem. Inflacja wynosiła średnio od 1999 roku 1,5 proc., wobec 2,8 proc. między 1949 a końcem 1998. Strefa euro obroniła też Niemcy przed skutkami kryzysów walutowych. Niemcy poniosą pewne koszty wspierania partnerów, którzy znaleźli się w tarapatach, ale nie będą one znaczące.

Opór Webera w sprawie niektórych decyzji EBC może budzić pewną sympatię w Niemczech. Działania te były jednak wynikiem porażki przy tworzeniu mechanizmu radzenia sobie z kryzysami w sektorze finansowym przez samą UE. Te usterki powinny zostać naprawione bez zagrażania fiskalnej stabilności Niemiec.

Ponieważ członkostwo w strefie euro nie jest zagrożeniem dla niemieckich interesów, ich podstawowym celem musi być wybranie prezesa ECB zdolnego pokierować instytucją tak sprawnie, jak to tylko możliwe. Berlin nie musi się bać rezultatów wyboru nowego szefa banku. EBC pokazał, że potrafi dać Niemcom stabilizację, której pragną. Berlin może być pewien, że tak będzie również w kolejnych latach.

TŁUM. TK

© The Financial Times Limited 2011. All Rights Reserved