Agencje ratingowe: historia pewnego krachu

O bankructwie Grecji nikt by dziś nie mówił, a być może w ogóle nie byłoby kryzysu finansowego, gdyby do powszechnego użytku nie weszły kserokopiarki. Pod koniec lat 60. ubiegłego wieku, gdy powielanie dokumentów nie było tak łatwe, w biznesie prowadzonym przez agencje ratingowe panował jasny układ: płaci ten, kto szuka sposobu ulokowania pieniędzy. - S&P, Moody’s oraz Fitch domagają się wielkich pieniędzy za usługi. Ocena wiarygodności spółki, miasta czy państwa kosztuje nawet setki tysięcy dolarów, czasami przekracza milion. Dla dużych inwestorów taka inwestycja była opłacalna pod warunkiem, że dzięki niej zyskają wiedzę nieosiągalną dla konkurencji - tłumaczy "DGP" Ansgar Belke, ekonomista z uniwersytetu w Duisburgu. Sytuacja zmieniła się w momencie, gdy zachowanie raportu w tajemnicy przestało być możliwe, bo kserokopiarki umożliwiały powielanie cennych danych.