Do euro tak, ale bez węża

Wchodzimy w okres coraz bardziej zauważalnego wzrostu optymizmu wśród ekonomistów. To po prostu klasyczny efekt stadnego podejścia do trendów w gospodarce przez globalną drużynę wielbicieli modeli ekonomicznych. Liczby nie kłamią. Jest nieźle, a szansa, że będzie jeszcze lepiej, jest duża. Dlatego też wraz ze spadkiem postrzegania Europy, jak nazwał to ostatnio prof. Stanisław Gomułka, jako chorej części gospodarki światowej, równie szybko na wokandę publiczną w Polsce wróci sprawa przyjęcia wspólnej waluty. Przed majowymi wyborami do Parlamentu Europejskiego euro jako temat posłuży wszystkim partiom politycznym. Albo jako paliwo do wzniecania antyunijnej histerii, albo jako przykład burzliwej, acz stabilnej i zrównoważonej wizji rozwoju Europy.