Zmagania z peryferyjnością

Przywykliśmy do tego, że debata ekonomiczna to taki międzynarodowy system naczyń połączonych. Najpierw amerykańskie, brytyjskie, niekiedy inne zachodnioeuropejskie uniwersytety albo think-tanki wykuwają pracowicie pewne idee. A potem podpierają je wyrafinowanymi modelami oraz wynikami badań empirycznych. Te innowacyjne rozwiązania są z kolei wcielane w życie przez polityków i instytucje życia ekonomicznego. Ale wiedzy o dobrych praktykach nie da się trzymać pod kluczem. I w końcu wymyślone na Zachodzie rozwiązania trafiają również pod strzechy Drugiego i Trzeciego świata. A wtedy to już tylko od lokalnych elit zależy, czy będą umiały wcielić te pomysły w życie i przyspieszyć pościg za krajami najbogatszymi i najbardziej rozwiniętymi.