Jeśli nie WIBOR, co w zamian?

Po wybuchu kryzysu w 2008 r. i serii skandali związanych z manipulowaniem przez banki wielkościami stawek Libor i Euribor, jakie przetoczyły się przez Europę, decydenci postanowili zabrać się za uregulowanie zasad tworzenia stawek referencyjnych. Tym właśnie są stopy Libor i Euribor. To oprocentowanie pożyczek, jakich nawzajem udzielają sobie banki, ale też baza do wyliczania kosztu innych instrumentów, np. odsetek od kredytów dla klientów detalicznych czy firm. Oszukiwanie na stawkach nie tylko pozwalało zarobić nieuczciwym bankom, lecz także destabilizowało sektor finansowy.