Łukasz Bąk

Kiedy miałem jakieś 15 lat, ojciec kupił mamie samochód. Alfę Romeo 145. Srebrną. Cóż to był za samochód! 

Gdy w 2010 r. koncern Geely odkupywał za 1,8 mld dol. udziały w Volvo od Forda, świat motoryzacyjny zatrząsł się w posadach. Wielu ekspertów twierdziło, że szwedzka marka szybko skończy tak, jak Saab – zjedzie w przepaść po równi pochyłej. Prawie 8 lat po tamtych wydarzeniach (przejęcie miało miejsce dokładnie 29 marca) trzeba otwarcie i szczerze przyznać: Chińczycy nie tylko nie uśmiercili Szwedów, lecz tchnęli w nich nowe życie.

Być może słyszeliście o wypadku, jaki miał miejsce kilka dni temu na trasie ekspresowej S8. Dwóch dżentelmenów najpierw niewinnie zajeżdżało sobie drogę, następnie zaczęli zalotnie i delikatnie ocierać się o siebie zderzakami, aż w końcu obaj doszli do wniosku, że lepiej będzie się zatrzymać. Stanęli więc, wysiedli z aut, obrzucili się czułymi słowy, a potem postanowili rozstrzygnąć spór za pomocą pięści. Gdy skoczyli ku sobie, przywalił w nich białoruski TIR.

VON PLATEN: Cztery minuty ładowania wystarczą, by przejechać 100 km. Na torze będzie można poprosić samochód, żeby sam zrobił okrążenie, pokazując nam optymalną linię jazdy i jak wchodzić w zakręty

 Pamiętam, jak prawie 20 lat temu Toyota wprowadzała na rynek pierwszą na świecie seryjną hybrydę – priusa. Prezes koncernu z pełną powagą oświadczył wtedy publicznie, że przyszłość motoryzacji należy do tego typu samochodów. Śmiechom nie było końca. Wyglądem auto przypominało obuch młotka, jego wnętrze było równie urodziwe co plastikowa butelka, a osiągi zbliżone do śpiącego leniwca. Z priusa szydzili wszyscy: kierowcy, eksperci, inne koncerny. – Japończycy to idioci. To się nie ma prawa udać – powiedzieli głośno Niemcy i wrócili do udoskonalania diesli.