Barłomiej Niedziński

Koniec trwającej 10 miesięcy sagi z ekstradycją Romana Polańskiego do USA. Wczoraj władze Szwajcarii zdecydowały o odrzuceniu amerykańskiego wniosku o przekazanie polskiego reżysera.

Wprowadzane przez administrację Donalda Trumpa cła importowe przynoszą skutki odwrotne do zamierzonych.

Polityczny pat wewnątrz Partii Konserwatywnej zwiększa prawdopodobieństwo, że Wielka Brytania opuści Unię Europejską bez porozumienia.

Budząca w Polsce duże emocje ustawa nic nie zmienia w kwestii prawnej, ale może służyć do nieformalnych nacisków.

Wojskowa operacja Ankary w Syrii grozi nie tylko tym, że konflikt w tym kraju przybierze na sile, ale także konsekwencjami daleko wykraczającymi poza region Bliskiego Wschodu.

Wraz z końcem zimnej wojny Stany Zjednoczone zaczęły wycofywanie swoich wojsk ze Starego Kontynentu. Obecnie po tej stronie Atlantyku stacjonuje około 60 tys. żołnierzy z pięciu typów sił zbrojnych, gdy w rekordowych pod tym względem (nie licząc czasów II wojny światowej) latach 60. było ich 400 tys. Podlegają dowódcy sił amerykańskich w Europie gen. Curtisowi Scaparrottiemu, który jednocześnie pełni funkcję najwyższego dowódcy wojskowego NATO. Generał w maju apelował do Kongresu, aby zwiększyć liczbę amerykańskich żołnierzy w Europie, bo tylko to zapewni skuteczne odstraszanie Moskwy. Kwatera główna sił USA w regionie znajduje się w Stuttgarcie. W Neapolu z kolei mieści się dowództwo VI floty, która operuje na wschodnim Atlantyku i zachodniej części Oceanu Indyjskiego. Amerykanie mają w Europie również bomby atomowe pod postacią zwykłych, zrzucanych z bombowców ładunków. Szacuje się, że 150–200 sztuk takiego uzbrojenia znajduje się na wyposażeniu baz wojskowych w Holandii, Niemczech, Turcji i Wielkiej Brytanii.

Można mieć wiele zarzutów do polityki gospodarczej Orbana, ale nie można odmówić mu braku dbałości o dyscyplinę budżetową. Oraz skuteczności.

Gdyby jakiś współczesny Alexis de Tocqueville pojechał do Ameryki, by wyjaśnić czytelnikom, dlaczego Stany Zjednoczone są najlepszą, najbardziej stabilną, najbardziej trwałą demokracją na świecie, patrząc na kampanię wyborczą A.D. 2016 , nie znalazłby zbyt wielu argumentów na obronę tej tezy. Jeśli w ogóle jakiekolwiek. Oto bowiem o urząd prezydenta walczy dwoje najbardziej niepopularnych kandydatów w historii – pozbawiony krztyny empatii i wyczucia, zapatrzony w siebie miliarder oraz nieszczera i żądna władzy była pierwsza dama.