Cezary Polak

Mario Vargas Llosa intryguje badaczy, którzy – jak zauważa Urszula Ługowska – posądzają go o uprawianie maskarady. „Dominuje przekonanie, że jest dwóch różnych Vargasów Llosów: ten »prawdziwy «, czyli autor esejów, artykułów i działacz polityczny, i ten »fikcyjny«, powieściowy”– pisze autorka i udowadnia, że to fałszywe myślenie.

„Rozmowy telefoniczne” to kolejny przykład gawędziarskiej biegłości Bolano, który miał dar obserwacji i talent do tworzenia hipnotyzujących narracji.

Recepcja książek noblistów bywa zdumiewająca. Egipcjanin Nadżib Mahfuz (1911–2006), jedyny arabski pisarz uhonorowany przez akademików, pewnej popularności doczekał się u nas dwie dekady po przyznaniu mu nagrody.

„To i owo” Tadeusza Różewicza. Wybitny poeta zdradza tajemnice kuchni literackiej i nie pozwala wcisnąć się na cokół.

"Historia pewnego małżeństwa. Listy Bronisława Malinowskiego i Elsie Masson" to także wysokiej próby literatura fantastyczna, bo tak w czasach lapidarnych e-maili i SMS-ów należy nazywać sztukę ręcznego pisania wyrafinowanych wielostronicowych listów.

Murakami w "Zniknięciu słonia" pokazuje, jak łatwo oswojony świat może nam płatać figle. Miksując popkulturowe tropy z motywami kultury wysokiej, Haruki Murakami potrafi sportretować wyniszczającą ich egzystencjalną pustkę jak mało kto.

„Odrodzona” to literacki rewers szesnastoletniego fragmentu biografii pisarki (obejmuje lata 1947–1963). Nie jest zapisem w skali jeden do jednego.

Masłowska nie miała pomysłu na "Kochanie, zabiłam nasze koty" i mordowała się przy jej pisaniu co najmniej tak, jak jedna z bohaterek powieści, alter ego autorki, która cierpi na „obstrukcję twórczą wielkiej dokuczliwości”.

W „Walce kotów” Eduardo Mendoza kreśli tło hiszpańskiej wojny domowej, miksuje romans z powieścią szkatułkową i szpiegowską.