Janusz K. Kowalski

Branża cierpi na brak rąk do pracy, więc sięga już po fachowców nie tylko z Ukrainy i Białorusi, ale i z takich odległych krajów, jak Azerbejdżan, Indie czy Nepal.

W ostatnich latach oddawanych jest do użytku rekordowo dużo mieszkań (biorąc pod uwagę okres po transformacji, bo w latach 70. XX w. roczne statystyki mówiły o niemal 300 tys.), ale w stosunku do potrzeb wciąż ich brakuje. Średni poziom unijny mamy osiągnąć w 2030 r., gdy na 1000 osób będzie przypadać 435 mieszkań. Takie są założenia Narodowego Programu Mieszkaniowego. Aby tak się stało, trzeba wybudować ponad 2 mln lokali.

Przeciętne wynagrodzenie brutto w sektorze przedsiębiorstw wyniosło w 2017 r. 4530 zł i było nominalnie o 5,9 proc. wyższe niż w 2016 r. – wynika z danych GUS. I choć to największy wzrost od 2008 r., to jednak blednie po uwzględnieniu inflacji, która zjadła część podwyżek. Po jej uwzględnieniu siła nabywcza płac wzrosła o 3,9 proc. To mniej niż w latach 2014–2015, gdy realne wynagrodzenia zwiększyło się o 4,4–4,5 proc.

Nasz eksport w ciągu kilkunastu lat zanotował gigantyczny skok i pozwolił skrócić dystans dzielący nas od Niemiec. Jednak Węgry, Słowacja, Czechy mają lepszy wskaźnik eksportu per capita.

Tylko 66 proc. Polaków przewiduje, że w razie potrzeby w pół roku znajdzie pracę równie dobrą albo lepszą od obecnej. To najsłabszy wynik od trzech lat.

Dobrze byłoby dopiero, gdyby liczba urodzeń sięgała 580 tys. Wtedy nie zmniejszałaby się liczba ludności kraju.

Zmiany w przepisach nie spowodowały nagłego odwrotu firm od umów cywilnoprawnych. Co więcej, w niektórych branżach ich liczba nawet wzrosła.

Pracujące panie najczęściej mają wykształcenie wyższe. Zatrudnieni panowie są po zawodówce. Różnice w zarobkach na korzyść płci pięknej będą rosły.