Krzysztof Jedlak

Są różne sposoby przenoszenia majątku spółki kapitałowej na jej właścicieli. Najpowszechniejsze to wypłata dywidendy oraz umorzenie udziałów bądź akcji. Po podjęciu odpowiednich decyzji (przede wszystkim przez zgromadzenie wspólników czy też akcjonariuszy) firma ma zobowiązanie do uregulowania z jednego albo drugiego tytułu. Problem podatkowy dotyczył sytuacji, gdy było ono wykonywane nie w gotówce, ale w formie rzeczowej. 

Prawo cywilne nie daje zadłużonym w walutach obcych dużych możliwości skutecznego kwestionowania umów z wierzycielami i uwolnienia się od niekorzystnych skutków zmian kursowych

Koń jaki jest, każdy może zobaczyć. W jego opisie będzie pewnie szczypta populizmu, ale nie brakuje powodów, aby jej użyć. Świat łatwego dobrobytu, którego my nie zdążyliśmy zaznać (wyjąwszy eksplozję kredytów hipotecznych kilka lat temu), skończył się na Zachodzie w 2008 r. i nie wiadomo, kiedy wróci. Wygląda na to, że dopóki trwał, nikt się za bardzo nie przejmował tym, że liczne firmy oraz prywatne osoby płacą podatki nie tam, gdzie należy, lub nie tyle, ile powinny.

Już przykład filmowego Gustawa Kramera (zapewne niektórzy kredytobiorcy widzą w nim teraz pierwowzór niejednego prawdziwego bankiera czy doradcy finansowego) powinien – razem z przykładem wielu autentycznych postaci, także z pierwszych stron gazet – być przestrogą, że w Szwajcarii wszyscy trzymają aktywa, a nie pasywa.

W artykule „Czy bank powinien płacić kredytobiorcy” (DGP z 3 lutego) Anna Cudna-Wagner dowodziła, że skoro umowa kredytu bankowego ma odpłatny charakter, a odsetki pełnią funkcję wynagrodzenia dla banku, to w żadnym razie nie mogą być one ujemne.