Michał Kleiber

Nowoczesne dowody osobiste (z elektronicznym chipem) funkcjonują obecnie w 20 państwach członkowskich Unii Europejskiej, m.in. w Niemczech, Szwecji, we Włoszech i w Holandii. W najbliższym czasie do tej grupy dołączą kolejne dwa – Francja oraz Luksemburg.

Firmy bukmacherskie zarobiłyby majątek, przyjmując zakłady dotyczące udziału poszczególnych rodzajów energii pierwotnej w ogólnym bilansie energetycznym Polski w roku np. 2030.

Wydaje mi się, że rozumiem emocje i przesłanki, którymi kierują się tzw. antysystemowcy. Słyszę przecież codziennie głosy osób narzekających na stan polskiego, cokolwiek by to znaczyło, systemu – w pierwszym rzędzie politycznego, ale także podatkowego, egzekucji prawa, ochrony zdrowia, obrony czy edukacji.

Zgodnie z danymi podawanymi przez międzynarodowe instytucje (MFW, Deutsche Bank, Fitch Ratings) cena baryłki ropy wyrażona w dolarach amerykańskich, potrzebna do zrównoważenia tegorocznego budżetu, to ok. 185 w Libii, 130 w Iranie i Algierii, 120 w Nigerii, 115 w Wenezueli, 110 w Arabii Saudyjskiej, 100 w Iraku i Rosji. Przy obecnej cenie baryłki w granicach 60 dol. oznacza to automatycznie poważne problemy w każdym z tych krajów. Szanse na wyraźny wzrost cen są przy tym niewielkie – zgromadzone zapasy ropy i jej aktualna produkcja są dzisiaj większe niż kiedykolwiek w historii. A po zniesieniu sankcji nałożonych na Iran cena może spaść.

Kampania prezydencka ukazała w moim odczuciu poważny deficyt realizmu i merytorycznych podstaw w poglądach prezentowanych przez kandydatów. Nie myślę jednak, że należy przesadnie winić za to właśnie ich. 

Wiele osób i organizacji w licznych krajach Unii Europejskiej konsekwentnie artykułuje pogląd o szkodliwości organizmów modyfikowanych genetycznie (GMO). U podstaw tej postawy leży godna szacunku, choć skomplikowana w praktycznym stosowaniu zasada maksymalnej ostrożności.

Wykorzystywanie osiągnięć nauki jest podstawą kształtującego się obecnie nowego modelu społecznego zwanego społeczeństwem wiedzy.

Zwiększenie wielkości podaży pieniądza w obiegu, jak każda decyzja finansowa o wielkich konsekwencjach, spotkało się z szerokim odzewem. Decyzja Europejskiego Banku Centralnego, o której tu mowa, polega na wpompowywaniu do europejskiej gospodarki do września 2016 r. po 60 mld euro miesięcznie, co przekłada się na ponad bilionową, pokazaną w tytule i trochę przerażającą dla laika kwotę „dodrukowanych” pieniędzy (cudzysłów, bo chodzi o pieniądz elektroniczny).