ze świata

Chrześcijanie na Filipinach obchodzą Wielki Piątek. Niezwykłe uroczystości mają miejsce na północy kraju w prowincji Pampanga, gdzie miejscowi katolicy odtwarzają sceny z ukrzyżowania Chrystusa. Ceremonia, w trakcie której krzyżuje się mężczyzn, przybijając ich dłonie i stopy gwoździami do krzyża, łączy ze sobą tradycją katolicką i filipińskie wierzenia ludowe. Gorliwi wyznawcy wierzą, że ekstremalny ból jest drogą do odpuszczenia grzechów i cudownego uzdrowienia. Wyrażają w ten sposób również wdzięczność wobec Boga.

Spodziewane zbliżenie amerykańsko-rosyjskie przestaje być aktualne, zanim na dobre się zaczęło.

Ignacy Morawski w interesującym felietonie o wyraźnie edukacyjnym zamyśle (DGP z 27 marca) podjął próbę interpretacji „dwu ciekawych problemów” zawartych w niedawnym wywiadzie Jarosława Kaczyńskiego dla „Rzeczpospolitej”. Po pierwsze, „czy my w ogóle jesteśmy w stanie osiągnąć poziom realnych dochodów na poziomie 85 proc. Niemiec”. Po drugie, „czy jest sens wchodzić do strefy euro, czy nie”. „Na dziś” odpowiedź Ignacego Morawskiego „na oba pytania brzmi »nie«”, chociaż autor nie wyklucza, że „warunki mogłyby nas zmusić, by w sprawie euro zmienić zdanie”.

Michaił Zygar, biograf Władimira Putina i jego otoczenia, w książce „Wsia kriemlowskaja rat” (Wszyscy ludzie Kremla) pisze, że rosyjski prezydent podczas negocjacji z Petrem Poroszenką miał mu doradzić, żeby zalał Zagłębie Donieckie pieniędzmi, a nie krwią. Tak jak on – Putin – zrobił to w Czeczenii. A wtedy Donbas go pokocha. Jakkolwiek jego słowa były cyniczne – za spust w tym konflikcie pociągnęła Moskwa i pieniądze z Kijowa specjalnie nic by nie dały – to oddają one podejście Kremla nie tylko do Czeczenii, ale i do Krymu. Półwysep ma poczuć dobrodziejstwo przynależności do Rosji i zapomnieć o swojej prawnomiędzynarodowej ukraińskości.