zatrudnienie

Polski przemysł odczuł osłabienie koniunktury gospodarczej już tak bardzo, że wstrzymał zatrudnienie. W lipcu spadło ono po raz pierwszy od grudnia ubiegłego roku.

Rządy próbują utrzymać zaufanie inwestorów poprzez radykalne zaciskanie pasa. Ta strategia uderza w dwudziestolatków, którym przyjdzie zapłacić rachunek za rozrzutność minionych lat.

Rząd hiszpański na nadzwyczajnym piątkowym posiedzeniu przedłużył dopuszczalny okres zawierania umów o pracę na czas określony oraz wprowadził inne zmiany w prawie pracy w celu zmniejszenia 45-procentowego bezrobocia wśród młodzieży.

Spadek bezrobocia jest możliwy także w obecnej trudnej sytuacji gospodarczej. Niezbędne jest jednak wzmocnienie współpracy prywatnych agencji z publicznymi urzędami pracy. A ta jak na razie szwankuje. Należy również odejść od zasady, że zarejestrowanie w urzędzie pracy oznacza automatyczne objęcie ubezpieczeniem zdrowotnym.

Analitycy bankowi i informatycy i specjaliści z zakresu zarządzania produkcją – tacy pracownicy nie mają dziś problemów z zatrudnieniem. Są to ostatnie grupy, które mogą w obecnej sytuacji rynkowej liczyć na podwyżki.

Stopa bezrobocia mogłaby spaść w ciągu dwóch lat o połowę, do 5 – 6 proc. – Wystarczy, że państwo obniży koszty pracy i uelastyczni rynek – mówią przedsiębiorcy i deklarują, że wtedy zaczną zwiększać zatrudnienie.

Zmarnowane miliardy na walkę z bezrobociem. Tylko połowa bezrobotnych po stażu znajduje pracę. Odsetek ten jest taki sam od lat i nie rośnie mimo zwiększenia wydatków na aktywizację

Za bezrobocie odpowiada spowolnienie gospodarcze – to fakt. Jednak równie istotny wpływ na to, ile osób pracuje, mają przyczyny spowolnienia oraz polityka zatrudnienia: sztywny czas, wysokie koszty pracy i rozbudowane przywileje dla zwalnianych