wojna handlowa

Bruksela szuka kompromisu z Białym Domem w sprawie wspólnej walki z inflacją i planów inwestycyjnych.

Widmo „wojny handlowej” między UE a USA, którą mogły wywołać antyinflacyjne programy administracji Joe Bidena, póki co oddala się po wizycie Emmanuela Macrona w Białym Domu.

Prezydent USA nie ma wątpliwości, że musi przygotować USA na konfrontację z Chinami. W krótkiej perspektywie większym problemem jest jednak Rosja.

Bruksela już rozmawia z administracją Joego Bidena na temat zdjęcia nałożonych przez jego poprzednika ceł. Problemów do rozwiązania na linii UE – USA jest więcej, to m.in. Nord Stream 2 i podatek cyfrowym

W ostatnich tygodniach urzędowania administracja Trumpa poszerza restrykcje wobec chińskich firm technologicznych.

Pekin odpowiada restrykcjami na amerykańskie sankcje wobec firm z Państwa Środka, z technologicznym gigantem Huawei na czele.

Wycofanie się francuskiego LVMH z zakupu amerykańskiego Tiffany’ego to kolejny efekt napięć na linii USA – Europa Zachodnia.

To powiedzenie powinno być mottem polskich władz w obliczu napięcia pomiędzy USA a Chinami, narastającego niemal od początku sprawowania urzędu prezydenta Stanów Zjednoczonych przez Donalda Trumpa.

Prezydent USA Donald Trump przyznał w wywiadzie, że nie zdecydował się wprowadzić sankcji w związku z chińskimi obozami dla Ujgurów z uwagi na negocjacje ws. umowy handlowej z Pekinem. Zaprzeczył też, by prosił prezydenta Chin o pomoc w swojej reelekcji.

W „Wojnie peloponeskiej” klasyk realizmu politycznego Tukidydes pisał, że „wojna nie toczy się według z góry przyjętych reguł, lecz sama z siebie, zależnie od okoliczności, wyłania nowe metody walki”. Opis ten doskonale pasuje do tego, co od wielu miesięcy dzieje się na linii Waszyngton – Pekin czy też wcześniej na linii Rosja – Zachód.

Waszyngtońska administracja wpływa na państwa trzecie, by nie wspierały Pekinu. I to nie tylko w kwestii 5G. Udało się jej np. zmusić rząd Niderlandów do zmiany decyzji o sprzedaży do Chin nowoczesnego urządzenia.

Jednym ze zdarzeń bardzo uważnie obserwowanych przez ekonomistów i finansistów jest wojna handlowa między Chinami a Stanami Zjednoczonymi. Prezydent USA Donald Trump przekonuje, że jest ona „dobra i łatwa do wygrania”. Zapewne podobnie uważał prezydent Herbert Hoover w 1930 r., gdy godził się – tłumacząc to ochroną gospodarki przed skutkami dotkliwego załamania na giełdzie – na wejście w życie ustawy Smoota-Hawleya, która zwiększyła do rekordowych poziomów cła na 20 tys. importowanych towarów.

Prezydent USA nie jest zadowolony z tempa negocjacji handlowych z Chinami. "Rozmowy idą do przodu, ale wolno, jak dla mnie, o wiele za wolno" - powiedział w sobotę Donald Trump. Podkreślił, że porozumienie leży przede wszystkim w interesie Chin.

Amerykańskie firmy technologiczne tracą na wojnie handlowej z Pekinem. Dlatego chcą zdobyć specjalne licencje od rządu federalnego na wznowienie interesów z Huaweiem. Chińczycy przygotowują plan B

Wtorkowe deklaracje chińskiego prezydenta i wypowiedzi amerykańskich oficjeli podtrzymują optymizm rynku co do możliwego porozumienia. Sytuacja nie jest jednak prosta.

Stany Zjednoczone i Chiny doszły do porozumienia w "głównych kwestiach" po piątkowych rozmowach negocjatorów handlowych obu stron - przekazała chińska agencja Xinhua. Strona amerykańska poinformowała o "postępie w różnych kwestiach".

W piątek chińscy negocjatorzy zawarli w Waszyngtonie wstępne porozumienie w sprawie zakończenia toczącej się od ponad dwóch lat wojny handlowej, ale decyzje w sprawie konkretów jeszcze nie zapadły

Nowa szefowa Międzynarodowego Funduszu Walutowego (MFW) Kristalina Georgiewa w swoim inauguracyjnym przemówieniu oświadczyła we wtorek, że konflikty handlowe doprowadziły do "zsynchronizowanego spowolnienia" globalnego wzrostu i muszą zostać rozwiązane.

Po lekturze najnowszego tekstu Brada DeLonga, ekonomisty z Uniwersytetu Kalifornijskiego w Berkeley, aż prosi się o to, by sparafrazować Leszka Millera, pisząc, że „prawdziwe supermocarstwo poznaje się po tym, jak kończy, a nie po tym, jak zaczyna”.