Wielka Brytania

Nigel Farage po raz trzeci i – jak zapewnia – po raz ostatni ustąpił z funkcji szefa Partii Niepodległości Zjednoczonego Królestwa (UKIP). – Podczas kampanii mówiłem, że chcę odzyskać z powrotem mój kraj. Dzisiaj mówię, że chcę odzyskać z powrotem swoje życie. Nigdy nie byłem i nigdy nie chciałem być zawodowym politykiem. Nie zmienię zdania jeszcze raz, mogę wam obiecać – oświadczył. I chyba można mu wierzyć, bo w odróżnieniu od dwóch poprzednich razów nie odchodzi jako przegrany, lecz jako zwycięzca. Być może nawet jako największy zwycięzca brexitowego referendum.

Każda z rozważanych opcji wymagałaby dużej dozy dobrej woli ze strony pozostałych państw członkowskich, a kilka z nich wcale nie zamierza władzom w Edynburgu ułatwiać drogi.

Były konserwatywny burmistrz Londynu Boris Johnson, który niespodziewanie ogłosił rezygnację z kandydowania na premiera Wielkiej Brytanii, skrytykował w poniedziałek rząd za to, że nie pokazuje pozytywnych konsekwencji Brexitu i dopuścił do "histerii".

Wiele prędkości i wiele kierunków integracji obowiązuje od dawna. Jednolita Unia to mit. Im szybciej to zrozumiemy, tym lepiej. Stare obawy o budowanie superunii w ramach UE pojawiły się tuż po tym, gdy swoje wspólne oświadczenie opublikowali szefowie dyplomacji Francji i Niemiec. Złe wrażenie podbiła informacja o zwołaniu spotkania szefów resortów spraw zagranicznych sześciu państw założycieli Wspólnoty. Powróciła obawa przed niesprawiedliwą Europą wielu prędkości, w której awangarda integracji bez wahania pozostawi unijną ariergardę.

Zanim zaczniemy obwiniać Brytyjczyków o rozwód z Europą, warto się zastanowić, czy w ogóle do siebie pasowaliśmy. Europa zawsze dla Brytanii była problemem w sposób, którego nie doświadczyło żadne inne państwo członkowskie, a do tego problemem toksycznym. W przeciwieństwie do wielu innych kwestii doprowadziła do podziałów nie tylko między partiami, lecz także w ich obrębie. Spowodowała rozłam w Partii Pracy na początku lat 80. A dekadę później podzieliła konserwatystów i przyczyniła się do ich porażki w 1997 r.

Słowacja nie spodziewa się, że na nieformalnym szczycie 27 krajów 16 września w Bratysławie padną propozycje radykalnych reform funkcjonowania Unii Europejskiej - powiedział w piątek słowacki premier Robert Fico z okazji inauguracji prezydencji jego kraju w UE.