szkolnictwo wyższe

Od roku akademickiego 2015/2016 studenci będą mogli skorzystać z oferty szkoły prawa francuskiego, niemieckiego i azjatyckiego prawa porównawczego.

Już we wrześniu rozpocznie się rekrutacja osób, które chcą na koszt państwa kształcić się na najlepszych, zagranicznych uczelniach na świecie z czołówki rankingu szanghajskiego. Pierwsze rozmowy kwalifikacyjne odbędą się wiosną 2016 r.

Jesteś prawnikiem – musisz się uczyć przez całe życie, bo tego wymaga zmieniająca się rzeczywistość, pojawiające się nowe technologie i nieustannie nowelizowane lub wprowadzane przepisy. Nie jesteś prawnikiem – nie zaszkodzi, jak poznasz trochę prawa, bo znajomość przepisów czy umiejętność przygotowywania umów mogą okazać się kluczowe dla twojego biznesu. Jednym słowem – prawnicy i nieprawnicy: czas wrócić na studia!

Uczelnia publiczna sama określi, ile będzie kosztować kształcenie cudzoziemca. Opłata nie może być niższa niż planowane koszty studiowania. Tak zakłada nowelizacja z 29 lipca 2015 r. rozporządzenia w sprawie podejmowania i odbywania przez cudzoziemców studiów i szkoleń oraz ich uczestniczenia w badaniach naukowych i pracach rozwojowych (Dz.U. poz. 1112). Wejdzie w życie w sobotę.

Prywatne szkolnictwo rozrastało się po pierwsze dlatego, że po 1989 roku wreszcie mogło. Po drugie – pozwalała mu na to demografia. Dziś, kiedy dzieci ubywa, prywatne szkoły i uczelnie muszą ostro konkurować o kandydatów

W corocznym rankingu fundacji Perspektywy są kategorie, w których niepubliczne uczelnie na głowę biją państwowe uniwersytety. Do sytuacji ze Stanów, gdzie to prywatne szkoły okupują pierwsze miejsca zestawień, jeszcze jednak daleka droga.

Wiele lat temu rozmawiałem z ówczesnym dyrektorem British Council w Warszawie. Mój rozmówca twierdził, że reprezentowana przez niego instytucja – w odróżnieniu od swych francuskich, austriackich i niemieckich odpowiedników – nie dofinansowuje wydawców publikujących ambitne i przez to trudno zbywalne książki. Powód? Wydawca powinien być przedsiębiorczy, a więc pomysłowy, energiczny i samodzielny. Aktualnym godnym uwagi wydarzeniem jest sprzedaż dziennika „Financial Times” i tygodnika „The Economist”. Osobiście podejrzewam, że brytyjski wydawca jest mało przedsiębiorczy, skoro decyduje się na wyprzedaż. Niepokój może budzić polityka nowych wydawców. Co dla nich będzie ważne? Zachowanie charakteru czasopism czy też jego zmiana? Osiąganie zysków kosztem poziomu?