straty podatkowe

Sprawa dotyczyła spółki, która miała oddział na Słowacji. Był to zakład w rozumieniu polsko-słowackiej umowy w sprawie unikania podwójnego opodatkowania. Zgodnie z zasadami wynikającymi z art. 7 ust. 1 i art. 24 ust. 1 umowy oddział podlegał opodatkowaniu podatkiem dochodowym wyłącznie na Słowacji. Spółka nie płaciła więc w Polsce daniny od dochodów uzyskiwanych za jego pośrednictwem za granicą.

Komandytariusz może obecnie uwzględnić w rachunkach podatkowych stratę spółki komandytowej, mimo że w niej nie uczestniczy,

Gdy koszty uzyskania przychodu w danym roku przewyższyły uzyskane przychody, powstaje strata podatkowa. Można ją rozliczyć podatkowo w następnych latach, zmniejszając o jej wysokość dochód uzyskany w kolejnych latach. Na rozliczenie trzeba jednak przeznaczyć minimum 2 lata i nie więcej niż 5 lat.

Wykazaną w deklaracji stratę podatkową można odliczać od dochodu przez 5 kolejnych lat. Fiskus może jednak weryfikować to zeznanie nawet przez ponad 10 lat.

Jeśli podatnik odpłatnie zbywa pochodne instrumenty finansowe oraz realizuje prawa z nich wynikające w ramach działalności gospodarczej, to uzyskuje przychody z działalności gospodarczej – orzekł WSA w Łodzi.

Obecnie każda firma, która poniosła stratę w danym roku podatkowym, może ją odliczyć od dochodu w kolejnych pięciu latach, przy czym w jednym roku nie może odliczyć więcej niż 50 proc. całej straty. Resort gospodarki w ramach propozycji, które mają zmniejszyć obciążenia administracyjne (pakiet deregulacyjny), zaproponował zniesienie limitu procentowego, tak aby możliwe było nawet jednorazowe odliczenie straty.

Organ podatkowy może mieć nawet 10 lat na sprawdzenie straty wykazanej w deklaracji podatkowej przedsiębiorcy.

Sądy administracyjne rozstrzygające spory firm z fiskusem częściej posługują się tzw. wykładnią gospodarczą przy interpretacji przepisów prawa podatkowego. NSA wydaje korzystne orzeczenia dla firm w przypadku m.in. rozliczania kar umownych czy strat powstałych z tytułu inwestycji poniesionych na wynajmowany lokal.

Prawo do uwzględnienia całej straty podatkowej zachęci przedsiębiorców do inwestowania. Znieść trzeba też 5-letni termin jej rozliczania, tak jak przewidują przepisy w innych krajach Unii Europejskiej.

Przedsiębiorcy, którzy wykazują niskie przychody lub straty z prowadzonej działalności gospodarczej, będą automatycznie obejmowani kontrolą podatkową. Urzędnicy skupią się na wykazaniu zamierzonych i niezamierzonych pomyłek. Błędy zamierzone polegają przede wszystkim na nieewidencjonowaniu całości przychodów ze sprzedaży lub zawyżaniu kosztów uzyskania przychodów przez tworzenie sztucznych wydatków, które pomniejszą przychody.

Spółka prowadząca działalność w specjalnej strefie ekonomicznej, której cofnięto zezwolenie na działalność na tym terenie, nie może rozliczyć straty.

Wykazanie straty w prowadzonej działalności gospodarczej w dużym stopniu wpływa na wysokość zobowiązania podatkowego.

Z orzecznictwa sądów administracyjnych (w tym NSA) wynika, że strata podatkowa nie jest tożsama z zobowiązaniem podatkowym. Czy w związku z tym prawo do wydania decyzji określającej wysokość straty nie ulega przedawnieniu?

Przedsiębiorca, który poniósł stratę z działalności w poprzednich latach, może ją odliczać od dochodu będącego podstawą miesięcznych lub kwartalnych zaliczek podatkowych.

Okres, w którym podatnik zawiesił działalność, nie wstrzymuje biegu pięcioletniego terminu przewidzianego do rozliczenia straty.

Strata podatkowa z lat poprzednich poniesiona z działalności zwolnionej z CIT nie obniży dochodu spółdzielni uzyskanego z działalności opodatkowanej.

Przedsiębiorca opodatkowany liniowo rozliczy stratę na takich samych zasadach jak osoby opodatkowane na zasadach ogólnych, nawet jeśli zawiesił prowadzenie firmy.

Zarówno orzeczenia, jak i interpretacje podatkowe dotyczące kwestii potrącania w kraju strat zagranicznych oddziałów polskich spółek są niejednolite. Jakie płyną z nich wnioski?

Zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem prawie sześciu lat. Zasada ta nie ma zastosowania do wysokości straty wykazanej przez podatnika. Jeśli wysokość straty nie spodoba się fiskusowi, wyda on decyzję w tej sprawie.