służba zdrowia

Od stycznia ratownicy medyczni pracują na własne ryzyko, bo nie ma rozporządzenia regulującego zakres ich kompetencji. W zeszłym tygodniu zakończyły się konsultacje projektu brakującego aktu prawnego.

Państwowe Ratownictwo Medyczne powinno być służbą opartą na jednostkach publicznych, a nie prywatnych - powiedział PAP wiceminister zdrowia Marek Tombarkiewicz. Ocenił, że obecnie największym problemem tego systemu jest niedobór lekarzy specjalistów medycyny ratunkowej.

Statystyczny senior cierpi na więcej niż jedną chorobę przewlekłą, na ogół zażywa od 5 do 10 różnych leków dziennie, przebywa w szpitalu średnio 6,1 dni w ciągu roku, spędza długie miesiące w oczekiwaniu na wizytę u specjalisty i najczęściej znajduje się pod opieką swojej rodziny.

Pani Maria ma 67 lat i w lipcu 2015 r. stwierdzono u niej nowotwór. – Prawie natychmiast przeszłam operację, a dokładnie pół roku po zabiegu badania nie wykazały żadnych zmian. Mam potwierdzenie wyleczenia z choroby – cieszy się kobieta. – Natomiast lekarz pierwszego kontaktu odmówił mi skierowania na leczenie sanatoryjne, z którego chciałam skorzystać z powodu dolegliwości z kręgosłupem. Stwierdził, że mogę ubiegać się skierowanie na leczenie uzdrowiskowe dopiero po upływie pięciu lat od daty operacji onkologicznej, czyli w roku 2020. Czy lekarz ma rację? Nie podał mi podstawy prawnej, tylko enigmatycznie powoływał się na ministra zdrowia, bez żadnych konkretów – skarży się czytelniczka

Wydatki publiczne na ochronę zdrowia mają w ciągu kilku lat wzrosnąć z 4,8 proc. PKB do 6 proc. Skąd rząd weźmie na ten cel pieniądze? Na początek z OC właścicieli aut.

- Jeśli dziś otworzylibyśmy podstawową opiekę zdrowotną dla wszystkich, to część osób może stracić motywację do opłacania składki zdrowotnej - mówi Agnieszka Jankowska-Zduńczyk.

Pięć lat od wejścia w życie standardów okołoporodowych część z nich nie jest przestrzegana. Łatwo zmienić przepisy, trudniej mentalność lekarzy.

Wielkopolska i Mazowsze to regiony, gdzie najtrudniej dostać się do medyków rodzinnych. Pod opieką mają nawet o 60 proc. więcej osób niż na Pomorzu i Śląsku.

Pacjenci w ramach podstawowej opieki zdrowotnej mają otrzymać dodatkowe świadczenia. Projekt ustawy w tym zakresie ma być gotowy już za kilka miesięcy.

Do końca tego roku powstanie plan, który stwarza szanse na poprawę sytuacji finansowej w publicznej służbie zdrowia. To deklaracja ministra zdrowia Konstantego Radziwiłła. Podstawę tego planu stanowi przeorganizowanie koszyka gwarantowanych świadczeń medycznych, sporządzenie mapy potrzeb medycznych i dekomercjalizacja placówek służby zdrowia.

Na wstępnym etapie rozpatrywania wniosków refundacyjnych w dyskusję urzędników i firm farmaceutycznych mają zostać włączone organizacje pacjenckie. Taką obietnicę złożył wczoraj wiceminister zdrowia Krzysztof Łanda.

Chodzi o projekt nowelizacji ustawy o publicznej służbie krwi.

Minister zdrowia zapewnił, że prace nad zatrzymaniem procesu komercjalizacji szpitali są zaawansowane. Projekt ustawy w tej sprawie jest na końcowym etapie prac w ministerstwie. Konstanty Radziwiłł uczestniczył w debacie zdrowotnej zorganizowanej w Warszawie przez Instytut Wolności.

W tym roku miały działać: internetowe konto pacjenta, e-recepta, rejestracja wizyt w placówkach medycznych przez internet oraz historia choroby dostępna online. Nie wyszło. Projekt był wyceniony na 712 mln zł, a 85 proc. tej kwoty miało pochodzić z funduszy unijnych. Dziennik Gazeta Prawna zaprosił do dyskusji na ten temat

Staż podyplomowy dla lekarzy oraz lekarzy dentystów zlikwidowano w 2011 r. Zmieniono wówczas system kształcenia medyków, tak by praktyka zawodowa zaczynała się już na ostatnim roku studiów. Rozwiązania te miały spowodować szybsze wejście lekarzy i dentystów do systemu opieki zdrowotnej, a także polepszyć dostęp do świadczeń zdrowotnych. Pierwsi absolwenci, którzy nie odbyli stażu, mieli opuścić uczelnie medyczne w 2018 r. Decyzja o likwidacji stażu była jednak często krytykowana; podnoszono obawy o jakość wykształcenia młodych lekarzy.