orzeczenia TSUE

Przepisy ustawy o grach hazardowych są przepisami technicznymi – to już wiadomo. Nadal nie jest jednak jasne, jakie wywołuje to skutki

Skomasowanie rozliczeń podatkowych w podatku od towarów i usług jest bezdyskusyjne. Oczywiste jest więc, że gminy muszą podjąć konkretne, służące temu kroki.

NSA zrezygnował wczoraj z podjęcia uchwały w sprawie opodatkowania opłat reprograficznych. Postanowił spytać o to trybunał w Luksemburgu.

Eksperci nie są zgodni, jak należy dokonać korekty: jednorazowo czy w okresie 10 lat. Decydować będą m.in. zmiana przeznaczenia i posiadanie interpretacji

Dawno nie miałem tak mieszanych odczuć, jak po wtorkowym wyroku unijnego trybunału w sprawie Facebooka. Dla przypomnienia – uznał on, że program Safe Harbour, który dawał amerykańskim firmom podstawę do przesyłania danych osobowych Europejczyków do USA, jest nieważny. A to dlatego, że tamtejsze służby mają do tych danych zbyt łatwy dostęp.

Tak wynika z dyrektywy Rady 2006/112/WE z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej, a także z jednego z ubiegłorocznych wyroków Trybunału Sprawiedliwości UE. Rozstrzygnięcie TSUE z 29 września, podobnie zresztą jak wcześniejsza uchwała polskiego Naczelnego Sądu Administracyjnego, jest nie po myśli resortu finansów. TSUE nie przychylił się nawet do wniosku polskiego rządu o odsunięcie w czasie skutków rozstrzygnięcia. Wyrok w niełatwej sytuacji stawia też gminy. Bo bilans zmian może czasem okazać się ujemny, a pracy z udowodnieniem prawa do zwrotu może być bardzo dużo.

Polska firma odzieżowa nie zarejestruje wspólnotowego znaku towarowego przedstawiającego kajmana. Powód? Klientom może się on kojarzyć z wyrobami francuskiego potentata. Uznał tak Sąd Unii Europejskiej

Samorządowe jednostki budżetowe nie są podatnikami VAT, ponieważ nie prowadzą działalności gospodarczej samodzielnie – orzekł Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej

Słowacja może nie przyznawać zasiłku opiekuńczego i pielęgnacyjnego osobom, które nie mieszkają już na jej terenie, ponieważ te formy wsparcia nie spełniają unijnych przesłanek do uznania ich za świadczenia zabezpieczenia społecznego.

Czas pracy pracowników mobilnych (np. przedstawicieli handlowych) obejmuje także przejazdy między ich miejscem zamieszkania a siedzibami pierwszego i ostatniego klienta

Pracownicy, którzy nie wykonują pracy w jednym miejscu i muszą często podróżować, aby wykonać swoje obowiązki służbowe, mogą spodziewać się podwyżek lub zmniejszenia godzin pracy. Trybunał Sprawiedliwości UE uznał bowiem, że czas dojazdu do pracy z miejsca zamieszkania i z powrotem może być wliczony do czasu pracy w rozumieniu prawa unijnego.

R.S., obywatel Polski mieszkający w Zurychu, poślubił M.S. We wrześniu 2008 r. kobieta zwróciła się do sądu o rozwód oraz przyznanie jej praw rodzicielskich na czas trwania postępowania. Zapowiedziała też, że w czasie swoich wakacji od 4 do 28 października będzie przebywać w Krakowie. R.S. wyraził zaś zgodę na podróż.

Andrzejowi Koroszence, Rosjaninowi, który od 1995 r. czekał na wykonanie wyroku śmierci, w 1999 r. zamieniono karę na dożywocie. Po umieszczeniu w kolonii karnej w regionie Perm mężczyzna przez kolejne 10 lat był poddany wyjątkowo restrykcyjnemu reżimowi. Rodzina mogła go odwiedzać co pół roku, a trwające maksymalnie 4 godziny spotkania odbywały się w obecności strażników, komunikację utrudniały też szyby i metalowe pręty wyłączające jakikolwiek kontakt fizyczny.

PROBLEM: W poprzednim numerze tygodnika Kadry i Płace (nr 136 z 16 lipca) pisaliśmy o wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 9 lipca 2015 r. w sprawie C 229/14 (Ender Balkaya przeciwko Kiesel Abbruch und Recycling Technik GmbH). Tym orzeczeniem TSUE uznał, że stażystę również należy zaliczyć do grona pracowników firmy. Nie jest bowiem ważne, jak definiuje pracownika prawo krajowe, pod uwagę należy wziąć kryteria stosowane przez prawo UE.

Zamiana wirtualnej waluty na realne pieniądze jest usługą zwolnioną z podatku od towarów i usług – uznał w opinii rzecznik generalny Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

Montaż liczników energii elektrycznej na niedostępnej wysokości w dzielnicy gęsto zamieszkanej przez Romów może stanowić dyskryminację ze względu na pochodzenie etniczne, gdy takie same liczniki są montowane w innych dzielnicach na zwykłej wysokości. Uznał tak Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

Sprawa rozstrzygnięta przez Europejski Trybunał Praw Człowieka 9 lipca br. (skarga nr 1295/10) dotyczyła ograniczenia przez władze państwa jednej z podstawowych wolności obywatelskich – prawa stowarzyszania się.