Niebieska Karta

W obecnym składzie zespołu monitorującego ds. przemocy w rodzinie nie ma przedstawiciela ministra sprawiedliwości, za to jest reprezentant ministra kultury. Tak, jakby ktoś uznał, że przemoc w rodzinie jest elementem naszego dziedzictwa.

Projekt nowelizacji ustawy o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie (opublikowany 31 grudnia 2018 r.) powinno się wyśmiać. Sęk w tym, że dotyczy kwestii śmiertelnie poważnych. I wyśmiewanie go mogłoby doprowadzić do przeoczenia tego, co w nim naprawdę ważne i – niestety – groźne.

Policjanci i pracownicy socjalni wypełnili w ubiegłym roku najwięcej formularzy dotyczących przemocy w rodzinie. Na szarym końcu są przedstawiciele służby zdrowia.

Procedura Niebieskiej Karty będzie uruchamiana w przypadku zdiagnozowania agresji w rodzinie, a nie występowania konfliktu np. między skłóconymi małżonkami.

Wszczęcie procedury niebieskiej karty jest wynikiem powstania podejrzenia o stosowanie domowej przemocy, ale nie oznacza winy. Nie stanowi więc naruszenia prawa do sądu ani zasady domniemania niewinności.

Resort rodziny chce zmodyfikować procedurę, tak, aby jej wszczęcie następowało dopiero po potwierdzeniu, że doszło do domowej agresji.

Co roku ponad 1000 sprawców przemocy domowej dostaje sądowy nakaz opuszczenia mieszkania - wynika z danych Ministerstwa Sprawiedliwości. Według RPO, który wystąpił o te informacje, organa państwa nadal nie są w stanie zapewnić ofierze bezpieczeństwa i ochrony przed sprawcą.

Gminy i NIK postulują zmiany w formularzach i zobligowanie sprawcy do współpracy z zespołem interdyscyplinarnym. Resort rodziny pracuje nad swoimi propozycjami.

"Niebieska Karta" to procedura, która została wprowadzona pilotażowo w 1997 roku na warszawskiej Ochocie i po zaopiniowaniu wprowadzona powszechnie w 1998 roku. Jej celem jest zwalczanie problemu przemocy w rodzinie.