mowa nienawiści

Wyrok Wielkiej Izby ETPC, który zapadł 15 maja 2023 r. w sprawie Sanchez przeciwko Francji (skarga nr 45581/15), to ważna wypowiedź na temat odpowiedzialności jednostki za słowa umieszczane w przestrzeni internetowej, w tym w mediach społecznościowych – nawet wówczas, gdy jednostka ta nie jest autorem określonej, konkretnej treści. 

Znany dziennikarz polityczny i publicysta Éric Zemmour został skazany za przestępstwo podżegania do dyskryminacji i nienawiści religijnej wobec francuskiej społeczności muzułmańskiej. Złożył skargę, którą rozpoznał Europejski Trybunał Praw Człowieka.

Kodeks usług cyfrowych nie zadziała jak magiczna pigułka przeciwko dezinformacji i mowie nienawiści w sieci

Sąd w Paryżu skazał w poniedziałek Erica Zemmoura, prawicowego publicystę, który chce kandydować w kwietniowych wyborach prezydenckich, na 10 tys. euro grzywny za podżeganie do nienawiści wobec nieletnich migrantów, przybywających do Francji bez opieki.

W 2018 r. Helsińska Fundacja Praw Człowieka przeprowadziła monitoring ksenofobicznej mowy nienawiści w internecie. Konkluzją raportu była obserwacja, że mowa nienawiści koncentruje się wokół pewnych ognisk, takich jak profile kontrowersyjnych polityków na Facebooku. „Ściany nienawiści”, choć zidentyfikowane w trakcie monitoringu, funkcjonują nadal, a nowe treści niezgodne z prawem są do nich regularnie dodawane.

Większość z nas myśli, że autorytety czy idee, które tworzą rzeczywistość, nie mogą mieć wad. Stąd bierze się bezkrytyczna wiara, a co za tym idzie – brak skłonności do powątpiewania, zastanawiania się. 

W walce z językiem nienawiści skopiujmy francuskiego ustawodawcę.

Posłanka Agnieszka Dziemianowicz-Bąk nie potrafi cytować tego, co powiedziałem, twierdzi, że ja kogoś szczuję i mam jakiś język nienawiści. Ja po prostu stwierdziłem, że Polacy potrafią ocenić, kto jest normalny, kto nie – mówił w środę szef MEiN Przemysław Czarnek.

Rada Europy (RE), założona w 1949 r. traktatem londyńskim w dużej mierze jako odpowiedź na okrucieństwa II wojny światowej, w ostatnim czasie stała się czołową europejską organizacją zajmującą się prawami człowieka w 47 państwach członkowskich.

„Mowa nienawiści to ogół wypowiedzi zawierających elementy wyszydzające, poniżające osobę lub grupy osób ze względu na ich cechy takie, jak np. płeć, kolor skóry, wyznanie, niepełnosprawność” Albo to, że po prostu są.

Komisja Europejska wszczęła procedurę naruszenia prawa UE wobec Belgii, Bułgarii, Finlandii, Polski i Szwecji w sprawie braku pełnego wdrożenia prawa UE, kryminalizującego mowę nienawiści i przestępstwa z nienawiści.

Społeczeństwa stają się wyjątkowo spolaryzowane. W tym roku w samej tylko Polsce nastroje zostały podgrzane przez kampanie wyborcze, spory wokół spraw światopoglądowych i pandemii, przywykliśmy do codzienności fake newsów, nawet mowy nienawiści. Funkcjonowanie w takiej atmosferze pogłębia nieufność wobec innych i ugruntowuje uprzedzenia.

Gdański sąd nakazał publikację wyroku na stronie, która szerzy treści homofobiczne i antysemickie.

Umorzone zostało śledztwo dotyczące publicznego nawoływania do nienawiści przez Jacka Międlara w kazaniu wygłoszonym przez niego w 2016 roku w Białymstoku i w innych publicznych wypowiedziach - poinformowała we wtorek białostocka prokuratura okręgowa. Postanowienie nie jest prawomocne.

Świat nie rozumie, ani czym jest ideologia LGBT, ani dlaczego jakieś gminy miałyby być od niej wolne. Sądzę, że nie rozumieją tego nawet ci, którzy głosowali za niesławnymi uchwałami

Wydaje się, że hejt ma moc przyciągającą i uzależniającą, a nawet może się stać sposobem na życie, nie tylko w znaczeniu źródła dochodu i zajęcia, ale przede wszystkim pewnej postawy życiowej.  Na czym w istocie polega atrakcyjność hejtu? Dlaczego jest tak pociągający? Jak korzystają na nim Ci, którzy się go dopuszczają? I czy tylko oni w istocie korzystają?

Konieczność potępienia skrajnych, agresywnych sformułowań nie budzi wątpliwości, powstaje jednak pytanie o prawdziwy cel stworzenia tej koncepcji.

Europejski Trybunał Praw Człowieka w sprawie Beizaras i Levickas p. Litwie (skarga nr 41288/15) odważnie i stanowczo sprzeciwił się mowie homofobicznej na Facebooku. Jednocześnie wytknął Litwie brak środka odwoławczego, który skutecznie chroniłby prawa osób pokrzywdzonych mową nienawiści.

Dzięki internetowi wykluczeni odzyskali głos. Tyle że są wśród nich np. członkowie Ku Klux Klanu.