menedżerowie

Jeśli etatowy wspólnik kilkuosobowej spółki z o.o. 
zarządza nią niemal samodzielnie, ZUS wyklucza go z ubezpieczeń nawet kilkanaście lat wstecz, pozbawia świadczeń chorobowych czy przyszłej emerytury

Czy faktycznie menedżerowie wytwarzają dla ogółu mniej, niż zwykło się sądzić?

Wielu oczekiwało, że wraz z powrotem PO do władzy powrócą zastępy sprawnych menedżerów do administracji. Okazało się jednak, że ławka partii rządzącej jest bardzo krótka. Z jednym ciekawym wyjątkiem.

Pod wpływem globalnych wyzwań biznes zmienia modele działania. Chce być neutralny klimatycznie, a zarazem dobrze służyć społeczeństwu, lokalnym społecznościom i zatrudnionym.

Nie wolno karać administracyjnie kogoś, kto nie chce udzielić informacji w obawie przed konsekwencjami, które mogą go spotkać. Tak wynika z wczorajszego wyroku TSUE.

Niemal 120 mln zł powinny zapłacić spółki z grupy Veolia Polska za zmowę cenową i przetargową. Uznał tak prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów. Jego decyzja jest przełomowa z tego względu, że po raz pierwszy postanowiono ukarać także menedżera bezpośrednio odpowiedzialnego za naruszenie przepisów.

Nadal jest kłopot z ustalaniem przychodu u osób, które korzystają ze służbowego samochodu, ale nie są pracownikami. Przepisy tego nie regulują, więc i minister finansów pominął ten problem w niedawnej interpretacji.

To nie jest budująca wiadomość. Menedżerowie w Polsce wciąż nie wiedzą, jak doceniać pracowników – choć wiedzą, że to ważny element zarządzania i starają się go stosować. Takie są najważniejsze wnioski z badania, które przeprowadzili badacze Uniwersytetu SWPS.

Spółki, w których członkowie zarządu nie są pracownikami, lecz menedżerami na kontrakcie, mają nie lada kłopot. Nie wiedzą, czy i które szkolenia sfinansowane prezesowi należy doliczyć do podatku PIT.

Nie ma znaczenia, czy osoba otrzymująca wysokie odszkodowanie za zakaz konkurencji była wcześniej zatrudniona na kontrakcie czy na etacie – orzekł NSA w precedensowym wyroku.

Ilekroć zdarza mi się spotkać na jakimś przyjęciu kogoś piastującego rolę kierownika, lubię zadać mu pytanie: „A pan/pani, jaką ma swoją autorską koncepcję liderowania?”. Pytanie zazwyczaj budzi konsternację, z czego można wnosić, że w Polsce – wyjąwszy wąski sektor największych korporacji – ludzie niewiele zastanawiają się nad własnym przywództwem.

Interpretacja ministra miała uspokoić menedżerów państwowych i samorządowych spółek. Stało się inaczej, a wszystko przez klauzule w umowach dotyczące odpowiedzialności.

Odpowiedzialny zgodnie z art. 299 k.s.h. jest faktyczny zarządca spółki. Sam fakt, że ktoś był wskazany jako członek zarządu w Krajowym Rejestrze Sądowym, to za mało do przypisania mu odpowiedzialności. Stwierdził tak Sąd Najwyższy w wydanym w ostatni piątek wyroku.

Członek zarządu może ponieść odpowiedzialność za zobowiązania spółki z ograniczoną odpowiedzialnością powstałe już po złożeniu wniosku o ogłoszenie upadłości.

Prezes UOKiK może nałożyć za antykonsumenckie praktyki karę nie tylko na spółkę, lecz także na osobę, która pociąga w niej za sznurki. Nowe przepisy już obowiązują

Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów będzie mógł nałożyć kary na menedżerów, którzy umyślnie naruszyli zbiorowe interesy konsumentów lub za wiedzą, których firmy stosują klauzule niedozwolone - poinformował w piątkowym komunikacie UOKiK.

Spółki, które płacą za oddelegowanie do nich specjalistów z podmiotów powiązanych, muszą uważać na ograniczenia w zaliczaniu wydatków do kosztów podatkowych – wynika z interpretacji dyrektora KIS.

Jeśli odchodzący z firmy menedżer zgodził się na zawarcie restrykcyjnego zakazu konkurencji, musi się do niego stosować. I nie ma znaczenia, że przez jego podpisanie nie jest w stanie przez wiele lat wykonywać wyuczonego zawodu. Do takich wniosków doszedł Sąd Apelacyjny w Warszawie.