klimat

Brytyjczycy od 1 stycznia uruchomią własny system handlu emisjami. 

Są dwie postawy. Pierwsza, że jednostkowe decyzje nie mają żadnej mocy. Druga, że ta moc jest wszechpotężna i przy odpowiednim nacisku konsumenci są w stanie wymusić na firmach każdą zmianę. Obie są błędne. Z Jonathanem Safranem Foerem rozmawia Jakub Pawłowski.

Kolejnymi – po Chinach, Japonii i Korei Płd. – dużymi emitentami, którzy zreorientują swoje polityki klimatyczne, mogą być dotychczasowi sojusznicy Donalda Trumpa.

Przywódcy Unii Europejskiej osiągnęli w piątek porozumienie w sprawie zwiększenia celu ograniczenia emisji gazów cieplarnianych do 2030 roku - poinformował szef Rady Europejskiej Charles Michel. "Postanowiliśmy zmniejszyć emisję gazów cieplarnianych o co najmniej 55 proc. do 2030 roku" - napisał.

Co zrobić, aby zielona transformacja przyniosła korzyści polskiemu społeczeństwu, gospodarce, a szczególnie przemysłowi? Czego potrzebujemy, by wykorzystać szansę?

Jeśli Polska i Węgry nie zgodzą się na przyjęcie nowego budżetu, zablokują również ambitniejszy cel klimatyczny. To jednak pozorna korzyść ze sprzeciwu.

Przed najbliższym posiedzeniem Rady Europejskiej sprawy stanęły na ostrzu noża. Na pierwszy plan wysunął się konflikt o praworządność i wielka polityka. Na scenie jest też jednak ważny aktor drugiego planu – idea podwyższenia celów redukcji emisji gazów cieplarnianych z 40 do 55 proc. w 2030 r. i ponad 130 mld zł na transformację energetyczną.

Rynki mogą być najważniejszą areną amerykańskiej transformacji przynajmniej przez pierwszą połowę kadencji Bidena.

Zielona odbudowa nabiera rozpędu. Kurs na neutralność klimatyczną obierają nawet stawiające wcześniej opór koncerny i gospodarki. W zeszłym tygodniu plany przekierowania gospodarki swojego kraju na tory sprzyjające klimatowi – pod hasłem „zielonej rewolucji przemysłowej” – przedstawił Boris Johnson. W perspektywie kilku miesięcy jest też szansa na ekologiczny zwrot Waszyngtonu.

Kwestie dotyczące programu Europejski Zielony Ład oraz działania senackiej Komisji Nadzwyczajnej ds. Klimatu - były tematami rozmowy marszałka Senatu Tomasza Grodzkiego i wiceszefa Komisji Europejskiej Fransa Timmermansa.

Joemu Bidenowi i jego administracji może być łatwiej forsować ambitną politykę klimatyczną za granicą niż w samych Stanach Zjednoczonych.

Czy żeby ratować naturę, należy ją uznać za towar jak każdy inny? Zamienić w instrumenty finansowe? Przekonanych do tego pomysłu przybywa, ale to ta logika zaprowadziła nas na skraj katastrofy.

Przywódcy państw UE nie uzgodnili umowy handlowej z Wielką Brytanią, choć okres przejściowy kończy się w grudniu, ani nie podjęli decyzji w sprawie ograniczenia emisji, choć ta wydaje się oczywista.