frankowicze

Unieważnienie umowy kredytowej w CHF prowadzi do niekorzystnych skutków dla obu stron - zarówno dla banku, jak i kredytobiorcy. Roszczenie banku mogłoby bowiem istotnie przewyższyć stan zobowiązań kredytobiorcy, który istniałby przy utrzymaniu umowy w mocy, wynika z opracowania zespołu prawno-legislacyjnego Związku Banków Polskich (ZBP). 

Osoby, które zadłużały się przy najniższym kursie franka, spłaciły już w ratach kapitał pożyczony od banku i to im najbardziej opłaci się rozstanie z kredytodawcą.

3 października 2019 r. frankowicze w końcu mogli odetchnąć z ulgą. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej stwierdził, że prawo UE nie stoi na przeszkodzie unieważnieniu umów dotyczących kredytów we frankach szwajcarskich – zawierających klauzule niedozwolone (abuzywne). Jeśli konsument chce uwolnić się od swojej umowy frankowej, musi złożyć pozew cywilny w sądzie krajowym. Należy jednak liczyć się z kosztami procesu: pełnomocnika, sądowymi a czasem z wynagrodzeniem biegłego.

Trybunał Sprawiedliwości UE odpowiedział na pytania w sprawie Dziubakowie kontra Raiffeisen, ale nie rozstrzygnął spraw wszystkich frankowiczów. O konkretnych skutkach finansowych dla banków i dla ich klientów trudno więc w tej chwili mówić. Prezesi banków do tej pory konsekwentnie powtarzali, że nie da się wiarygodnie ocenić ryzyka prawnego dla ich portfeli kredytowych. I wczorajsze orzeczenie tego raczej nie zmienia. Potrzeba będzie sporej liczby prawomocnych rozstrzygnięć, żeby banki mogły to ryzyko wycenić. A więc i wyliczyć, jakie rezerwy trzeba będzie zawiązywać.

 W sprawie frankowiczów polski rząd i rzecznik generalny TSUE mają tę samą opinię; kredyty denominowane do franka naruszały przepisy o ochronie konsumenckiej - podkreślił w czwartek wiceszef resortu sprawiedliwości Sebastian Kaleta.