frank szwajcarski

Osoby, które zdecydują się na ugodę, mogą liczyć na zmniejszenie kwoty pozostającej do spłaty.

Porozumienia instytucji finansowych z klientami w sprawach kredytów frankowych to na razie jednostkowe przypadki.

Rzecznik Finansowy złożył kolejne skargi nadzwyczajne. Obie dotyczą spraw kredytów mieszkaniowych powiązanych z frankiem szwajcarskim – poinformowało biuro rzecznika w piątek.

Złożyłem pozew przeciwko bankowi o zapłatę wynagrodzenia za korzystanie z kapitału z rat zapłaconych przez okres spłaty kredytu - poinformował PAP prezes Stowarzyszenia Stop Bankowemu Bezprawiu Arkadiusz Szcześniak.

Do sądów do końca I kwartału trafiło już ponad 36 tys. spraw, związanych z kredytami walutowymi, jakie klienci wnieśli przeciwko bankom giełdowym. Wartość roszczeń na koniec I kw. wynosiła ponad 8,2 mld zł – wynika z kwartalnych raportów finansowych banków.

Oczekiwana uchwała SN w sprawie konsekwencji stwierdzenia nieuczciwego charakter postanowień dotyczących przeliczeń walutowych w umowach o kredyt indeksowany i denominowany w walucie obcej (III CZP 11/21), której termin publikacji (planowany obecnie na 11.05.2021 r.) był już kilkakrotnie przekładany, rozbudziła publiczną dyskusję ekonomistów i prawników odnośnie aksjologicznych podstaw ochrony udzielanej konsumentom na podstawie Dyrektywy 93/13 w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich. Dyskusji poddane zostały nagle kwestie tak oczywiste, jak zasadność udzielania ochrony konsumentom i to czy konsument w relacji z przedsiębiorcą jest słabszą stroną umowy. Zastanawiano się także, czy zasługujące na negatywną ocenę moralną ryzyko podjęły banki oferując umowy zawierające nieuczciwe postanowienia, czy konsumenci zawierający te umowy. Kwestionowano również dopuszczalność udzielania konsumentom ochrony, której konsekwencje ekonomiczne ponieść może hipotetycznie całe społeczeństwo. Dyskusję tą doskonale podsumowuje artykuł prof. Ewy Łętowskiej „Profesorowie objaśniają świat” (Rz. 29.04.2021).

Uchwała podjęta dzisiaj przez Sąd Najwyższy ma moc zasady prawnej i zapewnia większą przewidywalność orzecznictwa w tzw. sprawach frankowych. Orzeczenie Sądu Najwyższego jest zgodne ze stanowiskiem Rzecznika Finansowego, który wnioskował jednocześnie o ujednolicenie orzecznictwa sądowego, podano w komunikacie. 

W przestrzeni publicznej pojawiło się pytanie, czy system bankowy w Polsce wytrzyma koszty ewentualnie niekorzystnej dla siebie uchwały Izby Cywilnej Sądu Najwyższego w sprawie sygn. akt III CZP 11/21 odnoszącej się do kredytów w walutach obcych. Pytanie jest poważne, gdyż niewypłacalne banki to nieszczęście dla całej gospodarki i w konsekwencji dla całego społeczeństwa.

Sąd Najwyższy przedłuża ograniczenia w działaniu o kolejny tydzień, a posiedzenie w sprawie pytań I prezes o kredyty walutowe przełożono na 11 maja

Wszyscy czekają na uchwałę całego składu Izby Cywilnej Sądu Najwyższego, do której I prezes SN skierowała sześć zagadnień prawnych w tzw. sprawach frankowych. 13 kwietnia, kiedy ma się zebrać IC SN, ma być katastrofą dla banków.

Kredyty walutowe mogą mniej ciążyć na bankowych kapitałach. Jeśli rezerwy na ugody z klientami będą odpowiednio duże.

Pytanie o wynagrodzenie za korzystanie z kapitału zostało zadane nie dlatego, że w orzecznictwie występują istotne rozbieżności, lecz po to, aby nie miały okazji powstać

Temat frankowych kredytów hipotecznych od czasu uwolnienia kursu franka przez Szwajcarski Bank Narodowy budzi w Polsce wiele emocji. Po latach burzliwej debaty jesteśmy dziś u progu rozwiązania tej kwestii i wyciągnięcia z niej lekcji. Jednocześnie nad całą polską gospodarką (tak, tak, nad całą gospodarką, a nie tylko sektorem bankowym) unosi się ryzyko systemowe związane z wyrokiem Sądu Najwyższego, który może niebawem zapaść.

Planowane na 25 marca posiedzenie Izby Cywilnej Sądu Najwyższego w sprawie kredytów frankowych zostało przełożone na 13 kwietnia 2021 r.

Złoty należy do tych walut, które nie zyskują na dobrych nastrojach giełdowych inwestorów. Zapowiadane na 25 marca decyzje Sądu Najwyższego, dotyczące frankowiczów, wpłyną na kurs złotego wobec franka?

- Nasz produkt nie był wadliwy. Dyskutujemy o sporze w sformułowaniu klauzuli, która nie ma żadnego faktycznego wpływu na koszt dla klienta - mówi Alexander Fleischmann, dyrektor polskiego oddziału Raiffeisen Bank International. 

Przewalutowanie kredytu pierwotnie udzielonego w CHF na PLN po kursie z dnia udzielenia, ze zmianą oprocentowania na stawkę WIBOR 3m + marża oraz z powtórnym rozliczeniem kredytu od dnia wypłaty kredytu (tj. zgodnie z propozycją szefa Komisji Nadzoru Finansowego) kosztowałoby 30-57 mld zł, wynika z szacunków Zespołu Badań i Analiz Związku Banków Polskich (ZBP). Urząd KNF wcześniej szacował koszty tej operacji na 34,5 mld zł.