film

Z seansu „We mgle” podczas ubiegłorocznego festiwalu w Karlowych Warach zapamiętałem przede wszystkim posępne, zapadające w pamięć obrazy kurzawy. Mgła z filmu Łoźnicy najmocniej przetrwała w pamięci

Co począć z Franćois Ozonem – bezczelnym megalomanem, uroczym hochsztaplerem? Intuicje podpowiadające, że obok pięknej obudowy kino Ozona zawsze ukrywało intelektualną pustkę i snobistyczną żonglerkę emocjami (tylko ładni aktorzy, tylko smutne tematy), w ostatnich latach nabrało szczególnej mocy. „Ricky”, „Czas, który pozostał”, „Angel”, „Schronienie” – były ponurymi niewypałami. Tym bardziej cieszy sukces „U niej w domu”.