feminizm

Obserwuje i prezentuje Rafał Woś | To przykre, ale Hillary Clinton nie wejdzie do historii Stanów Zjednoczonych jako wyjątkowo wyemancypowana i bystra Pierwsza Dama, która zdołała zbudować swoją własną polityczną markę. Pani Clinton zostanie zapamiętana jako osoba, która dokonała niemożliwego. Przegrała z teoretycznie niewybieralnym i skrajnie niekompetentnym Donaldem Trumpem. Przyczyn tej bolesnej porażki demokratki było wiele. A jedna z nich to bez wątpienia jej anachroniczny feminizm.

„Trzeba zdawać sobie sprawę, komu się dawało”, „Gwałt jest dla kobiety tak stresujący, że nie da się zajść w ciążę”, „Opozycja sprowadzona do poziomu wulgarnych c...”. Oburzenie na panów, którzy wyrażali podobne zdanie na temat czarnego poniedziałku i protestów przeciwko zaostrzeniu ustawy antyaborcyjnej, oczywiście się przetoczyło. I co? Nic

„Feminizm nie jest sexy” – skarcił mnie kolega, gdy upomniałam się o miejsce kobiet nie tylko jako autorek tekstów do Magazynu DGP, ale także na okładce gazety. Rzeczywiście tak się porobiło, że feminizm jest niepopularny i obciachowy. Nawet wśród tych kobiet, które są feministkami. I kobiecy strajk tego nie zmieni.