budownictwo

Inwestycja w zabytkowej dzielnicy nie zawsze narusza układ architektoniczny miasta. Przy czym punktem odniesienia nie mogą być samowole budowlane – wynika z wyroku NSA.

Rząd chce ograniczyć chaotyczną rozbudowę miast. Te twierdzą, że tym celom z powodu braku pieniędzy w kasach samorządów trudno będzie sprostać.

W umowie deweloperskiej można zastrzec dopuszczalne różnice między projektowaną a rzeczywistą powierzchnią lokalu. Tak uznał sąd apelacyjny.

Transformatory stanowiące część sieci elektroenergetycznej nie są objęte podatkiem od nieruchomości – orzekł SA.

PROBLEM: 28 czerwca br. weszła w życie długo oczekiwana nowelizacja prawa budowlanego. Zmiany wprowadziła ustawa z 20 lutego 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. poz. 443). Zasadniczą intencją było usprawnienie procesu inwestycyjnego przez likwidację obowiązku uzyskania decyzji administracyjnej o pozwoleniu na budowę niektórych obiektów. Odejście od przymusowego wymogu uzyskania zgody organu na budowę ma niewątpliwie przełomowe znaczenie i daje nadzieję na istotne przyśpieszenie realizacji wielu inwestycji. Jednakże zakres nowelizacji nie eliminuje obaw i wątpliwości dotyczących wykładni niektórych terminów. Wątpliwości budzi interpretacja takich określeń, jak np. „obszar oddziaływania obiektu” czy „dysponowanie na cele budowlane”. Nie wiadomo, jak rozumieć określenie „istotne odstąpienie od projektu budowlanego”. We wszystkich tych przypadkach wątpliwości powstały jeszcze w trakcie obowiązywania poprzedniej wersji ustawy. Poniżej wyjaśniamy niektóre wątpliwości.

Według szacunkowych danych resortu infrastruktury ok. 20 proc. obszarów miejskich w Polsce, zamieszkiwanych przez 2,4 mln obywateli, jest uznawanych za zdegradowane.

Nowelizację Prawa budowlanego i niektórych innych ustaw Sejm uchwalił 20 lutego br. Zmienione przepisy mają usprawnić proces budowlany, w szczególności przez zniesienie obowiązku uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę w stosunku do niektórych obiektów budowlanych, dla których wymóg taki przewidziany był w dotychczasowym prawie.

Nowelizacja prawa budowlanego znosi m.in. konieczność posiadania pozwolenia na budowę dla niektórych typów budynków. To oznacza znaczne skrócenie czasu potrzebnego do załatwienia formalności.

Obecnie obowiązująca ustawa z 7 lipca 1994 roku Prawo budowlane nowelizowana była dotychczas ponad 70 razy. Tak duża liczba kolejnych zmian nie sprzyja zapewnieniu czytelności, przejrzystości i stabilności przepisów prawa budowlanego. Co więcej, obecnie obowiązująca ustawa pełna jest niejednoznaczności, które prowadzą do nadmiernego wykorzystywania instytucji uznania administracyjnego, a w konsekwencji do pojawiania się szeregu sprzecznych orzeczeń wydawanych w podobnych do siebie sprawach administracyjnych. Obecna ustawa Prawo budowlane – co słusznie potwierdzają projektodawcy Kodeksu Budowlanego – nie daje inwestorowi stabilizacji prawnej, nie chroni w wystarczający sposób interesu publicznego, ani też nie działa prorozwojowo.

Stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej nie zależy od zaangażowania własnego zaplecza technicznego i personalnego – orzekł WSA w Warszawie.

Wykonawcy z Państwa Środka chcą resetu. Po wypłacie kar gwarancyjnych wywiązali się już z 50 mln zł odsetek. Branża budowlana obawia się, że Chińczycy dostaną zielone światło do powrotu na nasz rynek