Jesteśmy świadkami początku końca kryzysu i narodzin nowej Europy

Nieszczęścia i przeciwności nie są tym, co rekomendowałbym jednostce czy społeczeństwu. Wszyscy znamy ludzi, którzy ugięli się pod ich ciężarem i którzy uciekli się do różnych panaceów, od alkoholu po agresję, od seksu po samobójstwo, by poradzić sobie lub nie z trudnościami, jakie niesie życie. Państwo ma paskudny zwyczaj odwoływania się do zbrojnej agresji, by rozwiązywać takie egzystencjalne kryzysy.