Jak państwo wspomaga gminne budownictwo mieszkaniowe

@RY1@i02/2011/221/i02.2011.221.088000700.802.jpg@RY2@

Marcin Sobota, Kancelaria Adwokacka Marcin Sobota

Tworzenie warunków do zaspokajania potrzeb mieszkaniowych wspólnoty samorządowej należy do zadań własnych gminy. Zatem zadaniem gminy nie jest zaspokajanie potrzeb mieszkaniowych wszystkich członków wspólnoty samorządowej (co można by sprowadzić do obowiązku dostarczania lokali mieszkalnych mieszkańcom gminy), lecz jedynie tworzenie warunków do zaspokajania takich potrzeb.

Rozważając instrumenty prawne przysługujące państwu w stymulowaniu rozwoju gminnego budownictwa mieszkaniowego, trzeba wskazać na uprawnienia wojewody, który w odniesieniu do nieruchomości stanowiących własność Skarbu Państwa, a rada lub sejmik - w odniesieniu do nieruchomości stanowiących własność jednostki samorządu terytorialnego, odpowiednio w drodze zarządzenia lub uchwały mogą zwolnić z obowiązku zbycia w drodze przetargu nieruchomości przeznaczone pod budownictwo mieszkaniowe. Nadto w przypadku sprzedaży nieruchomości stanowiącej własność Skarbu Państwa lub jednostek samorządu terytorialnego w drodze bezprzetargowej, właściwy organ może udzielić stosownej bonifikaty od wartości nieruchomości dla nabywcy, jeżeli nieruchomość jest sprzedawana na cele mieszkaniowe.

Gminny zasób mieszkaniowy mogą tworzyć i posiadać gminy w celu tworzenia warunków do zaspokajania potrzeb mieszkaniowych wspólnoty samorządowej, zapewniania lokali socjalnych i zamiennych, a także zaspokajania potrzeb mieszkaniowych gospodarstw domowych o niskich dochodach. W skład tego zasobu wchodzą lokale stanowiące własność gminy albo komunalnych osób prawnych lub spółek prawa handlowego utworzonych z udziałem gminy, z wyjątkiem TBS, a także lokale pozostające w posiadaniu samoistnym tych podmiotów.

W zasobie tym możemy wyróżnić trzy rodzaje lokali: socjalne, związane ze stosunkiem pracy i inne. Lokale socjalne i lokale przeznaczone do wynajmowania w związku z powstałym stosunkiem pracy są wynajmowane na czas oznaczony, natomiast regułą w przypadku pozostałych lokali jest ich najem na czas nieoznaczony.

Określając zasady gospodarowania zasobem, rada gminy ma obowiązek podjęcia uchwały w zakresie wieloletniego programu gospodarowania zasobem mieszkaniowym. Program taki powinien być opracowany na co najmniej 5 kolejnych lat i określać - z podziałem na zadania przypadające na kolejne lata - w szczególności: prognozę dotyczącą wielkości oraz stanu technicznego zasobu, analizę potrzeb oraz plan remontów i modernizacji wynikający ze stanu technicznego budynków i lokali, planowaną sprzedaż lokali, zasady polityki czynszowej oraz warunki obniżania czynszu, sposób i zasady zarządzania lokalami i budynkami wchodzącymi w skład zasobu oraz źródła finansowania gospodarki mieszkaniowej.

Ponadto rada gminy w ramach obowiązków zmierzających do racjonalnego gospodarowania mieszkaniowym zasobem gminnym powinna podjąć uchwałę określającą zasady wynajmowania lokali wchodzących w jego skład, w szczególności sprecyzować: wysokość dochodu gospodarstwa domowego uzasadniającą oddanie w najem lub w podnajem lokalu na czas nieoznaczony i lokalu socjalnego, wysokość dochodu gospodarstwa domowego uzasadniającą zastosowanie obniżek czynszu, kryteria wyboru osób, którym przysługuje pierwszeństwo zawarcia umowy najmu lokalu na czas nieoznaczony i lokalu socjalnego, warunki dokonywania zamiany lokali wchodzących w skład zasobu, tryb rozpatrywania i załatwiania wniosków o najem lokali zawierany na czas nieoznaczony i o najem lokali socjalnych oraz sposób poddania tych spraw kontroli społecznej, zasady postępowania w stosunku do osób, które pozostały w lokalu opuszczonym przez najemcę lub w lokalu, w którego najem nie wstąpiły po śmierci najemcy, a także kryteria oddawania w najem lokali o powierzchni użytkowej przekraczającej 80 mkw.

MM