Nie tak bardzo kontradyktoryjny

O doniosłości daty 1 lipca 2015 r. dla obrazu polskiego procesu karnego nie trzeba chyba nikogo przekonywać. Długie vacatio legis nowelizacji z 27 września 2013 r. oraz intensywne dyskusje teoretyków i praktyków towarzyszące wprowadzanym zmianom spowodowały, że nawet w masowym odbiorze opinii publicznej cezura ta postrzegana jest jako wejście w życie wielotorowych zmian w procedurze karnej, w tym w szczególności faktyczny początek obowiązywania nowego, kontradyktoryjnego modelu rozprawy. Na marginesie jedynie można zauważyć, że istotnie mniej czasu na podobne oswojenie się z wprowadzanymi zmianami towarzyszyło wchodzącej w życie w tej samej dacie nowelizacji z 20 lutego 2015 r., która poza pierwszoplanowymi i doniosłymi zmianami w prawie karnym materialnym również bezpośrednio ingeruje w proces karny, uzupełniając lub modyfikując w szeregu miejsc pierwotne rozwiązania nowelizacji z 27 września 2013 r. (przykładowo można wskazać likwidację powództwa adhezyjnego, rozbudowanie konstrukcji wniosku o skazanie bez rozprawy czy znaczne ograniczenie możliwości wydawania w postępowaniu odwoławczym orzeczeń o charakterze kasatoryjnym).