Raport z badania due diligence to nie to samo 
co wycena majątkowa

Badanie due diligence (dalej: d.d.) przeprowadza zazwyczaj kupujący aktywa, na swój własny koszt, aby ograniczyć ryzyko inwestycyjne. To kompleksowa analiza przedmiotu transakcji (nieruchomości, majątku, przedsiębiorstwa albo jego zorganizowanej części) oraz jej okoliczności (kondycji ekonomiczno-finansowej zbywcy). Pojęcie due diligence wywodzi się z anglosaskiej zasady caveat emptor, czyli: niech się kupujący strzeże. W prawodawstwie anglosaskim nie występuje – jak w polskim kodeksie cywilnym – zasada rękojmi w odniesieniu do rzeczy nabytej. Prawo w Polsce okazuje się często niewystarczające w kontekście ryzyka zakupu i kredytowania. Dlatego kupujący zleca analizę, która jest prowadzona:

• zarówno w odniesieniu do transakcji nabycia majątku lub przedsiębiorstwa albo jego zorganizowanych części (tzw. asset deal), jak i nabycia akcji lub udziałów (tzw. share deal) oraz
• z zachowaniem zasady należytej staranności, co wiąże się z uzyskaniem od sprzedającego wielu dokumentów oraz żądaniem wyjaśnień w przypadku wątpliwości.

Kompleksowe d.d.

Badanie to jest również uniwersalnym narzędziem, pomocnym w negocjacjach transakcyjnych. Opiera się na dokumentach i informacjach pozyskanych od zbywcy aktywów oraz na zewnętrznych źródłach informacji, tj. KRS, KRZ, BIG itd. Due diligence umożliwia wskazanie wad przedmiotu transakcji, które powinny się przełożyć na niższą cenę zakupu oraz na korzystniejsze warunki płatności. Dla banków i instytucji finansowych przeprowadzenie kompleksowego badania d.d. w momencie ubiegania się o kredyt na zakup aktywów stanowi nie tylko o ograniczeniu ryzyka, lecz jest jednocześnie potwierdzeniem profesjonalnego zarządzania.