Kontrola transgranicznych linii wysokiego napięcia

Artykuł 2 ust. 1 i art. 4 ust. 1 Dyrektywy Rady 85/337/ EWG z 27 czerwca 1985 r. w sprawie oceny skutków wywieranych przez niektóre przedsięwzięcia publiczne i prywatne na środowisko naturalne, zmienionej Dyrektywą 2003/35/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z 26 maja 2003 r. należy interpretować w ten sposób, że przedsięwzięcie, takie jak konstrukcja napowietrznych linii elektrycznych o napięciu co najmniej 220 kV i długości powyżej 15 km, powinno być poddane ocenie oddziaływania na środowisko. Procedura jest konieczna nawet wtedy, kiedy jest to przedsięwzięcie transgraniczne i jedynie jego odcinek krótszy niż 15 km przechodzi przez terytorium państwa UE.

Włoska spółka Alpe Adria zamierzała wybudować linię wysokiego napięcia łączącą sieć włoskiego przedsiębiorstwa Rete Elettrica Nazionale SpA z siecią austriackiego VERBUND Austrian Power Grid AG. Dlatego złożyła do rządu Kraju Związkowego Karyntii (Kärntner Landesregierung) wniosek o wydanie decyzji dotyczącej budowy i eksploatacji tego przedsięwzięcia. W Austrii przedsięwzięcie to obejmuje napowietrzną linię o długości ok. 7,4 km i rozdzielnię sieciową. We Włoszech zaprojektowana linia to ok. 41 km. Kärntner Landesregierung stwierdził, że przedsięwzięcie nie podlega ocenie oddziaływania na środowisko, ponieważ długość jego austriackiej części nie ma nawet 15 km (progu przewidzianego w ustawie). Sąd krajowy zadał więc pytanie, czy wobec braku regulacji dotyczących inwestycji transgranicznych w Dyrektywie 85/337 każde państwo członkowskie powinno ocenić napowietrzne linie wysokiego napięcia wyłącznie na podstawie własnego prawa krajowego, a także czy ocena oddziaływania na środowisko jest konieczna, gdy przez terytorium któregoś państwa przebiega bardzo krótki odcinek linii.

Trybunał stwierdził, że nawet transgraniczne przedsięwzięcia polegające na konstrukcji linii elektrycznej o napięciu 220 kV, mocy znamionowej 300 MVA i długości - jak w tej sprawie - 48,4 km zalicza się do wymienionych w Dyrektywie 85/337. Dlatego podlegają one obowiązkowo ocenie oddziaływania na środowisko przed wydaniem zezwolenia. I to nawet wtedy, kiedy przez któreś z państw UE przebiega odcinek krótszy niż 15 km.

Dobromiła Niedzielska-Jakubczyk