Wstęp - To nie koniec walki o delegowanie. Krajom UE trzeba nadal patrzeć na ręce

Nowa regulacja wywraca do góry nogami dotychczasowe zasady delegowania. Wymóg zapewnienia równej płacy za tą samą pracę w tym samym miejscu, ograniczenie okresu delegowania do 12 miesięcy, konieczność stosowania niemal wszystkich przepisów dotyczących zatrudnienia, które obowiązują w danym państwie członkowskim – to clue nowych reguł gry na unijnym rynku. Państwa członkowskie mają dwa lata na ich wdrożenie. A że nowelizacja ma w dużej mierze protekcjonistyczny wymiar, pojawiają się obawy, że niektóre z nich będą chciały wdrożyć ją wcześniej. Wprawdzie przyjęta właśnie dyrektywa ma w sobie wentyl bezpieczeństwa i na to nie pozwala. Tylko czy to wystarczy, jeśli dane państwo uprze się, by nowe regulacje wprowadzać już wcześniej lub wyjść poza to, na co pozwalają unijne ramy?

Prace nad zmianami w dyrektywie toczyły się pod hasłem walki z dumpingiem socjalnym. W ten sposób Europa – zresztą nie pierwszy raz (i pewnie nie ostatni) – ukrywa swoje protekcjonistyczne zapędy. Podobnie – choć z pewnością nie tak restrykcyjnie, jak teraz – było cztery lata temu, gdy przyjmowano dyrektywę wdrożeniową (wykonawczą). Wówczas również podnoszono, że zmiany są konieczne w celu zwiększenia ochrony praw pracowników. Nałożono wtedy na pracodawców wiele uciążliwych obowiązków o charakterze administracyjnym (głównie informacyjno-dokumentacyjnych). I nie odczekano, by zobaczyć, jak te przepisy zafunkcjonują w praktyce. Ba! Nie wszystkie państwa członkowskie zdążyły je wdrożyć, a już na stół położono projekt rewizji dyrektywy podstawowej. A to nie koniec zmian! Przed nami te dotyczące koordynacji ubezpieczeń społecznych oraz regulacji dla branży transportowej. ©℗