Kiedy podawać wartość przedmiotu sporu

Pracodawca może skutecznie wnieść zażalenie na postanowienie sądu o odrzuceniu zażalenia, ponieważ w opisanych okolicznościach usunięcie braku formalnego zażalenia, którego domagał się sąd pierwszej instancji, nie było konieczne.

W obecnym stanie prawnym nie w każdej sprawie wymagane jest bowiem wskazanie wartości przedmiotu zaskarżenia przy składaniu zażalenia.

Do wymogów zażalenia w pierwszej kolejności znajduje bowiem zastosowanie art. 126¹ k.p.c., który przewiduje, iż w każdym piśmie należy podać wartość przedmiotu sporu lub wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy właściwość rzeczowa sądu, wysokość opłaty lub dopuszczalność środka odwoławczego, a przedmiotem sprawy nie jest oznaczona kwota pieniężna.

Jeżeli zatem przedmiotem sprawy jest oznaczona kwota pieniężna, nie istnieje obowiązek odrębnego wskazania wartości przedmiotu zażalenia.

Z uwagi na jednoznaczną treść przepisu art. 126¹ k.p.c nie ma potrzeby sięgania do odpowiedniego zastosowania przepisu art. 368 par. 2 k.p.c., który dotyczy apelacji (postanowienie Sądu Najwyższego z 26 września 2007 r. IV CZ 52/07, LEX nr 345535).

W konsekwencji niewskazanie przez stronę w zażaleniu wartości przedmiotu zaskarżenia w sprawie o roszczenie pieniężne nie stanowi w ogóle braku formalnego podlegającego usunięciu w trybie art. 370 k.p.c. w związku z art. 397 par. 2 k.p.c.

Art. 126¹, art. 370, art. 397 par. 2 ustawy z 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz.U. nr 43, poz.296 z późn. zm.)