Kiedy można przyjąć lub odrzucić spadek

Osoba, która została powołana jako spadkobierca, nie musi przyjąć spadku. Takie uprawnienie ma szczególnie znaczenie w sytuacji, gdy zmarły spadkodawca pozostawił po sobie niespłacone długi. Spadkobierca powinien złożyć odpowiednie oświadczenie, w którym albo przyjmie spadek, albo go odrzuci. Ponadto spadkobierca ma również prawo przyjąć spadek z dobrodziejstwem inwentarza. W przypadku, kiedy spadkobierca został powołany do spadku jednocześnie na podstawie testamentu i z mocy ustawy, może odrzucić spadek jako spadkobierca testamentowy, a przyjąć jako spadkobierca ustawowy.

Spadkobierca może złożyć oświadczenie w sądzie rejonowym albo przed notariuszem. Prawo spadkowe wprowadza 6-miesięczny termin na złożenie oświadczenia, który liczony jest od momentu, kiedy spadkobierca dowiedział się, że dziedziczy. Niezłożenie oświadczenia w terminie skutkuje prostym przyjęciem spadku, tzn. spadkobierca odpowie za długi spadkowe majątkiem osobistym. Istnieje wyjątek od tej reguły. Polega on na tym, że spadkobierca, mimo że nie złożył w terminie oświadczenia, przyjmie spadek z dobrodziejstwem inwentarza, tzn. odpowiedzialność spadkobiercy za długi spadkowe zostanie ograniczona tylko do wartości spadku. Ma to zastosowanie, gdy spadkobierca nie ukończył 18 lat lub jest osobą ubezwłasnowolnioną albo osobą prawną.

Spadkobierca musi spłacić długi spadkowe, w których skład wchodzą długi zaciągnięte przez zmarłego, koszty jego pogrzebu, koszy postępowania spadkowego, obowiązek zaspokojenia roszczeń o zachowek oraz koszty zapisów i poleceń. Odpowiedzialność za długi spadkowe jest różna. Wszystko zależy od treści oświadczenia, które składa spadkobierca. Jeśli spadkobierca złoży oświadczenie o odrzuceniu spadku, nie musi spłacać długów spadkowych. Zostanie wyłączony od dziedziczenia, tak jakby zmarł przed spadkodawcą.

ewelina.stepien@infor.pl

Ustawa z 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz.U. z 1964 r. nr 16, poz. 93 ze zm.).