Czy przepisy o gwarancji zapłaty są zgodne z ustawą zasadniczą

koordynator Ogólnopolskiej Inicjatywy Ustawodawczej Gwarancja Zapłaty

Przepisy nie zabezpieczą obiegu należności w procesie inwestycyjnym. Dadzą tylko przywileje wybranej grupie podmiotów - wykonawcom i podwykonawcom robót budowlanych. Autorzy ustawy zapomnieli o architektach, inżynierach, urbanistach, geodetach, prawnikach, menedżerach. Pominęli przedsiębiorców z branży wynajmu sprzętu budowlanego, rusztowań, transportu. Nie troszczą się też o interesy producentów materiałów, maszyn i urządzeń budowlanych. Wszyscy ci przedsiębiorcy odgrywają kluczową rolę przy realizowaniu inwestycji. Z tego też powodu należy uznać, iż przepisy są niezgodne z konstytucją. Ustawa zasadnicza wszystkim gwarantuje równość wobec prawa. W tym przypadku takiej równości nie ma. W innej sytuacji znaleźli się wykonawcy i np. inżynierowie, mimo że udział obu grup w procesie budowlanym jest równie ważny. Jest to zła regulacja. Brak realnej i funkcjonującej sprawnie ochrony prawnej w ramach instytucji zapłaty za roboty w procesie budowlanym powoduje wzrost zatorów płatniczych, a w konsekwencji windykacje i upadłość firm. Dlatego też ustawodawca, znając rangę problemu, powinien wprowadzić do porządku prawnego realne zabezpieczenia należności dla wszystkich bez wyjątku podmiotów biorących udział w procesie budowlanym, a nie tylko dla wybranych jednostek. Prawo musi działać tak, by nie opłacało się nie płacić za pracę firm budowlanych.

Proces budowlany jest specyficznym procesem w obrocie gospodarczym, gdyż w jego wyniku tworzy się wkład w nieruchomość, który później jest niemożliwy do odzyskania. Nie da się np. odzyskać cementu wylanego w fundamenty czy zbrojeń wykorzystanych w stropach, które jakaś firma wyprodukowała, sprzedała, dostarczyła i zamontowała. Każdy przedsiębiorca realizujący tego typu umowy powinien otrzymać wystarczającą ochronę prawną.

AJ