Dyskomfort konsumenta jest naruszeniem jego interesów

Sąd, oceniając, czy przedsiębiorca naruszył interesy konsumenta, bierze pod uwagę nie tylko jego interes ekonomiczny, ale też każdy inny, chociażby niewymierny - uznał Sąd Okręgowy w Warszawie. Badał on abuzywność jednego z postanowień umowy, którą pozwany posługiwał się w obrocie z konsumentami. Powód argumentował, że zaskarżony zapis stanowi niedozwoloną klauzulę, gdyż jest sprzeczny z dobrymi obyczajami i rażąco narusza interesy konsumentów. A sąd przychylił się do jego twierdzeń. Przypomniał, że aby można było mówić o abuzywności danego postanowienia, art. 385¹ par. 1 kodeksu cywilnego wymaga spełnienia czterech przesłanek:

● postanowienie nie mogło być uzgadniane z klientem indywidualnie,

● kształtuje prawa i obowiązki konsumenta w sprzeczności z dobrymi obyczajami,

● doszło do rażącego naruszenia interesów konsumenta,

● postanowienie nie dotyczy głównych świadczeń stron.

Choć dobre obyczaje mają charakter pozaprawny, to należą do nich normy dotyczące nienadużywania w stosunku do słabszego uczestnika obrotu (konsumenta) przewagi ekonomicznej.

Oceniając stopień naruszenia interesów konsumentów, SO przypominał, że aby było ono rażące, musi być doniosłe czy też znaczące. Ale też same interesy konsumenta powinny być rozumiane szeroko: nie tylko w aspekcie ekonomicznym, lecz także każdym innym, chociażby był on niewymierny. Sąd podkreślił, że może on polegać na dyskomforcie klienta spowodowanym np. stratą czasu, naruszeniem prywatności czy wprowadzeniem w błąd.

Małgorzata Kryszkiewicz

 malgorzata.kryszkiewicz@infor.pl

ORZECZNICTWO

Wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie (SOKiK), sygn. akt XVII AmC 761/13. www.serwisy.gazetaprawna.pl/orzeczenia